00:00:01: Witam Państwa bardzo serdecznie, ja nazywam się Michał Leszczyk.

00:00:05: Jestem wykładowcą Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego i przyjacielem festiwalu filmowego w Gdyni.

00:00:11: Bardzo cieszę się że na festiwalu, na którym zazwyczaj gonimy za tym co nowe aktualne za kolejną premierą pozycją konkursową Państwo jednak wybraliście film w sekcji Portrety Film, którym wrócimy do przeszłości wspaniałej kina polskiego.

00:00:27: Za chwilkę zobaczymy film pod tytułem wszystko na sprzedaż.

00:00:32: To jest film Andrzeja Wajdy w pięknej odrestaurowanej wersji, film nakręcony w bardzo burzliwym roku.

00:00:39: Sześćdziesiątym ósmym ale premiere miał już w roku tysiąc dziewięćset sześćdziestym dziewiątym i od razu powiem że film oczywiście będzie naszą tutaj główną atrakcją ale także gorąco zachęcam żeby pozostać po pokazie.

00:00:54: dlatego ,że porozmawiamy o tym filmie jego kontekstach o historii Powstania z nie waham się używać użyć tych słów najwybitniejszym polskim filmoznawcą, profesorem Tadeuszem Lubelskim z Uniwersytetu Jagiellońskiego, którego bardzo chciałbym już teraz przywitać wielkimi brawami bo jest z nami.

00:01:14: Autor nie tylko wybitnej historii filmu polskiego ale także wspaniałej monografii i twórczości Andrzeja Wajdy.

00:01:20: będzie też pewna niespodzianka.

00:01:23: robię pauzę, więc tym bardziej zachęcam żeby pozostać bo naprawdę warto.

00:01:28: I moje króciutkie wprowadzenie nie chcę tutaj zajmować uwagi ale jednak warto wspomnieć w przypadku wszystkiego na sprzedaż od podstawowych faktach towarzyszących temu filmowi ponieważ jest to film który w momencie premiery był filmem niebywale żywym aktualnym właściwie wydartym z najnowszych wydarzeń wtedy bardzo centralnych dla polskiej kultury.

00:01:50: dzisiaj po niemalże w sześćdziesięciu latach pewne rzeczy może wymagają przypomnienia.

00:01:56: Ja tylko powiem, że on rzeczy najważniejszej.

00:01:58: Proszę Państwa, w tym roku celebrujemy setnę urodziny Andrzeja Wajdeł.

00:02:02: oczywiście i po części to jest przyczyna dla której się tu zebraliśmy ale w roku przyszłym dwa tysiące dwudziestym siódmym będziemy celebrować setną rocznicę urodin Zbyszka Cybulskiego bo on urodził się w roku tysięcy dziewięćset dwudziestym siodmym.

00:02:15: będzie to także oczywiście jednocześnie tragicznie szeździesiąta rocznica jego odejścia ponieważ że zginął, jak wiemy pod koalami pociągu w roku nineteen dziewięćset sześćdziesiątym siódmy.

00:02:25: Ta podwójna rocznica wspominam o niej dlatego ,że film Wszystko na sprzedaż jest filmem zbudowany wokół tej nieobecności wokół tragicznej śmierci, która zaskoczyła wszystkich widzów, którzy uwielbiali filmy z Cybulskim ale także oczywiście jego przyjaciół.

00:02:42: Filmowców, którzy w tamtym okresie musieli się z tą stratą uporać.

00:02:47: Oczywiście cybulski był wtedy jednym z najbardziej celebrowanych w ogóle artystów polskich.

00:02:53: i proszę państwa chciałbym zapowiedzieć film już nie moimi słowami tylko słowmi ówczesnej recenzentki Johanny Guze, która napisała na łamach filmu taką krótką frazę, która nie będzie żadnym spoilerem ale wprowadzi Państwa w szczególną poetykę wszystkiego na sprzedaż.

00:03:10: I on na guzę wpisała tak... W filmie tym... Przepraszam to jest ten cytat Już już mówię, to są słowa samego wajdy.

00:03:22: W filmie tym wykorzystałem wszystkie anegdoty, fakty i zdarzenia, które znałem i widziałem w czasie lat mojej przyjaźni ze Zbyszkiem Cybulskim.

00:03:30: Nigdy jednak nie odważyłbym się tego nazwać filmem o nim.

00:03:33: Jest to raczej film o niemożności uchwycenia człowieka bez jego obecności, rzecz o uciekających konturach, kreskach, które ledwie stworzywszy zarys uciekają gdzieś rozmazując się w nicości.

00:03:47: I tutaj już słowa Rejonny Guze, film zatem o kimś kogo nie ma i kogo trzeba ewokować.

00:03:53: Szukając tropów biegnących przez rzeczy sytuacje i ludzi Te rzeczy, sytuację i ludzie ukazuje wszystko na sprzedaż.

00:04:01: Ściślej zaś film w którym nieobecny aktor miał grać główną rolę oraz perpetię tym filmem związany.

00:04:08: Wszystko zawarte zamknięte i oprawione we wszystko na Sprzedaży.

00:04:13: Film w filmie o filmie daje tę podwójność, która stanie się konstrukcyjną zasadą całości.

00:04:21: Tyle ode mnie, tyle od ówczesnej recenzetki.

00:04:24: zapraszam Państwa na wspaniały by niezwykle nowoczesny w momencie powstania film który niesie wielkie emocje tamtego momentu.

00:04:30: przed Państwem wszystko nas sprzedaż a po filmie spotkanie wspaniałym i gośćmi do zobaczenia!

00:04:36: I żeby już nie tracić cennych minut serdecznie zapraszałam naszego gościa profesora Tadeusz Halubelskiego.

00:04:40: bardzo proszę o wielkie brawo i panie profesorze.

00:04:42: tutaj może na środku Jeden fotel jeszcze zostanie tajemniczo pusty, ale on też wkrótce się wypełni.

00:04:52: To jest monografia twórczości Andrzeja Weide, autorstwa pana profesora.

00:04:57: Proszę państwa, ponieważ prawa festiwalu są takie że wiadomo każda kolejna projekcja jak oni następną wykorzystajmy te pół godziny tak maksymalnie jak możemy.

00:05:10: Jesteśmy świeżo po obejrzeniu filmu wszystko na sprzedaż i chciałem zacząć od takiej rzeczy.

00:05:19: Mianowicie tym filmem Wajda Domyka, dekadę lat sześćdziesiątych, premiera rok sześciudziesiątej dziewiąty.

00:05:27: Mam wrażenie że gdybyśmy szybko zrobili ankietę na ulubione filmy wśród widzów.

00:05:33: Andrzeja Waidy to pewnie będą to filmy z późnych lat pięćdziesiontych.

00:05:36: Myślę o popiele i diamencie, myślę o kanale na pewno z lat siedemdziesiętych gdzie miała obiecana panny z Wilka i tak dalej.

00:05:45: Natomiast ta dekada lat sześćdziesiątych stawiam ryzykowną tezę, jest najmniej znaną, najrzadziej przypominaną jeśli chodzi o filmografię wejdy dekadą.

00:05:56: I tu pierwsze pytanie do profesora W jakim momencie zastajemy Andrzeja Wejdę w roku sześciudziestym ósmym?

00:06:01: Kiedy realizuje ten film Dokładnie dziesięć lat po premierze popiołu i diamentu?

00:06:05: Co działo się w międzyczasie w tej niesłychanie dynamicznej złożonej karierze?

00:06:10: W jakim miejscu?

00:06:10: on to jest

00:06:12: Kryzyzm, głównie rozczarowania.

00:06:15: To znaczy jest kilka lat po wielkiej produkcji, po piołach.

00:06:23: Rozczarowało go, że nie dostał w końcu kolorowej taśmy na to, że był to taki film widowiskowy jaki sobie wymarzył... nie było to takie kino jakie chciał robić, także lato sześćiąte.

00:06:39: no tak jak pan mówi w gruncie rzeczy stracone zapomniane i wszystko na sprzedaż.

00:06:50: jest tym momentem odbicia takiego skoku.

00:06:54: prawdziwego, zupełnie nieoczekiwanego.

00:06:57: Pierwszy i jedyny jeśli brać pod uwagę oryginalne nie tylko scenariusze ale i pomysły.

00:07:04: pierwszy i jedynie raz kiedy Wajda sam napisał scenariusz do tego filmu wymyślony.

00:07:14: przecież była fama że to jest film poświęcony z Bigniewowi Cybulskiemu realizowany w rok po jego śmierci, wydawało się że jakoś będzie filmem o nim.

00:07:27: Tymczasem to jest film o reżyserze, o Polsce najbardziej o reżyserze.

00:07:38: O. Andrzej Bajda zrobił w gruncie rzeczy film o sobie.

00:07:42: przecież cała ta historia tu opowiedziana jest nieprawdziwa.

00:07:49: Elżbieta, chwali Bóg.

00:07:51: Cybulska żywa w Gdańsku zupełnie gdzie indziej.

00:07:55: Wypadek śmiertelny o którym wiedziała cała Polska.

00:07:59: przecież to była śmierć którą Polacy przeżyli zakochawszy się dziesięć lat wcześniej zbiorowo granym przez Wigniewa Cybulskiego bohaterze popioł i diamentów.

00:08:16: Pan Michale wie o tym doskonale, bo sam pan gdzieś niedawno bardzo słusznie napisał że popiód i diament jest takim alcydzielem nie tylko kina ale i kultury polskiej.

00:08:26: Nie kwestionowanie najważniejszym filmem Andrzeja Wajdy.

00:08:35: Więc to było takie wyrwanie się ku górze wielkości ku mitowi, ale ten film jest zupełnie czym innym niż mógł oczekiwać ktoś kto myślał że to będzie film jakby o śmierci Zbigniewacy Bólskiego i niesłychanie odważny.

00:09:02: artystycznie.

00:09:05: Przecież no, scena z planu Pana Wordujowskiego gdzie słychać głos Jerzego Hofmana z Jesławem Dymnym biegającym z przylepionymi skrzydłami chuselskimi... No czy to śmiesz?

00:09:18: To jest komedia prawda?

00:09:21: Takie rzeczy do filmu o Zbigniew cywulskim, także ten film wydaje mi się strząsająco odważny i on otworzył najważniejszą dekadę nie licząc trzech arcydziejuszkoły polskiej.

00:09:37: Trzech ważnych filmów w Szkoły Polskiej pokolenia kanału popił i diament, ale on zaczął najważniejszą dekadę w twórczości Andrzeja Wajdy.

00:09:46: Po zrealizowaniu wszystkiego na sprzedaż właściwie wszystko mu wychodziło.

00:09:51: Krajobraz po bitwie, Pleistrindberg w teatrze, Wesele, Ziemie Obiecana... prawdziwie złota epoka.

00:10:03: I to on wcześniej realizował dwa filmy na dekadę, a teraz nagle dwa filmi rocznie jakby coś się przełamało.

00:10:10: także dla mnie osobiście ulubiony film

00:10:18: Dekada lat siedemdziesiątych zostanie też pięknie przypieczętowana złotą palmą za człowieka z żelaza w osiemdziesiętym pierwszym.

00:10:24: To już ta najwyższe trofeum, po jakie może sięgnąć twórca?

00:10:27: Tutaj jeszcze się mówi

00:10:28: o... Za jeden ze słabszych filmów.

00:10:30: Tak tak to się... Ale

00:10:31: to inna sprawa, że była złota palma.

00:10:33: Panie profesorze, jeszcze chciałem dopytać taką sprawę.

00:10:36: Mianowicie można powiedzieć film z kluczem.

00:10:40: Tutaj postaci występują albo pod swoimi imionami, albo pod zbliżonymi imioniami.

00:10:45: można by pewnie stworzyć jakiś cały glosariusz tego, kto jest kim prawda w tym takim filmowym.

00:10:53: Pan profesor, kiedy oglądał ten film po raz pierwszy jeśli dobrze liczę miał pan dwadzieścia lat.

00:10:58: Czy wtedy to było czytelne?

00:10:59: Czy to było coś co było oczywiste dla widza tamtego czasu?

00:11:04: właśnie kto tutaj kogo odgrywa?

00:11:06: Czy jednak przychodziło film z życia elity filmowej, elity warszawskiej trudnej do odcyfrowania na ile to było do przeczytania wtedy dla premierowej publiczności?

00:11:19: dzisiaj nam jest łatwe i mamy internet.

00:11:20: możemy wszystko sprawdzić ale wtedy Czy to był film, który dało się tak czytać?

00:11:25: Aha!

00:11:25: To jest ten.

00:11:26: To tamten.

00:11:27: To jest o tym.

00:11:28: Nie wszystko.

00:11:29: na przykład Leonardo Pietraszaka wtedy jeszcze nieznanego aktora, który tu miga wśród tego towarzystwa które tam nieszczęsne kręci się na koruzeli bym nie rozpoznał ale np.

00:11:41: Andrzeja Piotrowskiego legendarnego trenera Sztafety cztery razy sto metrów kobiet, która zdobyła w sześćdziesiątym ósmy roku złoty medal na olimpiadzie w Meksyku.

00:11:51: Prawda?

00:11:52: Trenera Daniela tutaj.

00:11:54: Tutaj trenera Daniela Gurecka, sobota Kirszoszczotaniem Kłobukowska.

00:11:58: to wszyscy to wiedzieli że to jest wielki trener więc tak się rozpoznawało.

00:12:05: natomiast Wiadomo też było, że to jest nieprawdziwa opowieść o cybulskim.

00:12:16: Tak jak Amerykanie to legendarne było przez dziesięciolecia jeszcze przypominali sobie co każdy... robił jak się dowiadywał o śmierci prezydenta Kennedy'ego, prawda?

00:12:27: W jakich okolicznościach mnie to zastało.

00:12:31: Tak Polacy przypominali sobie, jak się Dowiedzieli o śmerci cybulskiego w tę niedzielę styczniową pierwszą niedziele, stycznia sześćdziesiątego siódmego roku.

00:12:44: pogrzeb na ASMR w Katowicach, więc też nie można było tak jak aktor Daniel Olbriski sobie przebiegł tam na cmentarz po jego kwiaty.

00:12:55: To była historia znana ale jak gdyby czuło się że to nie jest o tym, że właściwie najbardziej taką w pełni rozpoznawalną postacią, o której Tumowa był Andrzej Wróbleski.

00:13:13: Pierwszy dzień zdjęciowy to jest ten dzień na planie Pana Wodoyowskiego, bo była okazja.

00:13:20: Helikopter łapicki musiał tam być wysłany ale drugi dzień zdjęciówy To była wystawa Wróblewskiego w Muzeum Narodowym, dlatego że to było ostatnie dni.

00:13:32: Ona była przeniesiona z Poznania.

00:13:34: Najpierw to było w dziesięciolecie śmierci Wróbleskiego styczeń Pięćdziesiąt Siedem, więc stycześ sześćdziesiętej.

00:13:40: i teraz ona była przenieślona do Muzeuma Narodowego w Warszawie i trzeba było się śpieszyć.

00:13:46: Była taka okazja pierwszy publiczny pokaz całego cyklu strzelań Andrzeja Wróbrewskiego.

00:13:54: I w gruncie rzeczy to jest kluczowa scena filmu.

00:13:59: Reżyser rozumie, jaka jest stawka?

00:14:02: Jakie jest jego powołanie?

00:14:04: Co on ma do zrobienia?

00:14:06: Zrobić coś czego nikt przed nim nie zrobił?

00:14:11: Zrobić takie weselę, jakiego nikt nie zrobiówki i tak dalej... Ten dzień na wizyty w Muzeum Narodowym, na wystawie Wróblewskiego o czym zresztą jest mowa.

00:14:27: bohater grany przez Andrzeja Łapickiego.

00:14:30: Przez wiele lat Andrzej Wajdarzałowo, że nie dał się nam mówić i że nie zagrał sam tej roli tak jak François Truttho mógł zagrać samego siebie reżysera w Noce Amerykańskiej.

00:14:41: no ale wzór był inny u Feliniego.

00:14:46: w osiem i pół na największym filmie reżyserze i o początku realizacji filmu zagrał jednak Maastrianii, który sobie nie wyobrażał żeby mógł to grać we linii więc Wajda poszedł za tym obsadził czołowego aktora

00:15:03: ówczesnego.

00:15:03: Jeszcze jedno pytanie do pana profesora.

00:15:05: Już zaraz poszerzymy grono tutejsze, ale jednak chciałem o jedną rzecz zapytać, jeżeli państwo macie wrażenie oczywiście słuszne, że profesor ma encyklopedyczną znajomość twórczości Wajdy to prawda?

00:15:16: Ale także powiedziałbym, że wręcz dzienną.

00:15:18: dlatego, że te ogromne notesy, anżeja Wajdi wydane w zeszłym roku, jeśli dobrze liczę przez unii dwa lata temu, przez uniwersji TAS-u i cztery tomy ponad dwa tysiące stron kilka lat... mrówczej pracy

00:15:34: i przyjemności

00:15:34: oczywiście.

00:15:35: To sprawia, że stąd właśnie ta dzienna wiedza o tym kiedy pierwszy dzień zdjęciowy, kiedy drugi ja właśnie o notesach chciałem i o takiej wpisie w notesach z dwa tysiące szesnastego roku gdzie Wajda pisze a poproszono mnie o przygotowanie listę dziesięciu najlepszych filmów świata roku

00:15:53: śmierci.

00:15:54: dokładu

00:15:55: już tak bo w tym roku w tym I tam on podaje na pierwszym miejscu, podaję jako najlepszy film szef czasów.

00:16:02: Osiem i pół o którym tu profesor wspomniał, ale na miejscu dziesiątym zaskakująca może z perspektywy czasu bo ten film nie jest dzisiaj tak ceniony jak w momencie premiery.

00:16:13: Film kobieta i mężczyzna Kroda Lelusza.

00:16:19: Złota palmatka.

00:16:21: do dziś rozgrzymiewający w całej francuskiej krytyki

00:16:25: filmu.

00:16:25: No właśnie, ale jednak dziesiąte miejsce u Wajdy.

00:16:28: i teraz Lelusz.

00:16:29: może nie a sprawa Polska, ale Lelórz a Sprawa Wajdowska.

00:16:32: Jak Lelóż jest obecny w tym filmie?

00:16:34: Bo poniekąd jest wizualnie przynajmniej.

00:16:37: No jest tak to się tutaj operatorem tego firmy z Witold Sobociński.

00:16:46: Asystentem Operatora jest znakomity operator też Andrzej Kostenko, który gra samego siebie.

00:16:53: Gra asystenta reżysera Wajdy i to on opowiada, mówi, prawda jako kostek.

00:17:01: no to jest takim pseudonimem go Wołano, Kostenkę.

00:17:09: No mamy gotowy pomysł.

00:17:16: Mamy długie obiektywy, nieosty pierwszy plan i smutek po facecie którego nie ma.

00:17:25: Taki jarmark prawda?

00:17:27: dużej jaskrawych kolorów, to on jakby paradystycznie charakteryzuje te leluchy tzw.

00:17:35: styl kloda lelusza, którym rzeczywiście zaczarował światową publiczność realizując ten nagrodzony w kanoska, ale wszystkim co się dało film kobieta i mężczyznę z naszą cudowna para Anu Kemerza, Lloyd Trentinią to się oglądało.

00:17:53: W ogóle tego sukcesu nie powtórzył.

00:17:56: Nigdy chociaż żyje do dziś, realizuje cieszy się podobno dobrym zdrowiem... Pracował

00:18:01: nawet zdanie Le Małgorskim.

00:18:02: później?

00:18:03: Tak tak oczywiście jedni i drudzy.

00:18:08: Leza Elezotko.

00:18:10: Więc tak to jest stylne lusze.

00:18:13: on jest tu obecny poniekąd paradystycznie dlatego że Weida nie mówi Łapicki grający Wajder, co tu dużo mówić powiedzmy to wprost nie mówi tego we własnym imieniu o pochwałę tego stylu.

00:18:31: To bardziej właśnie parodziuje Kostenko.

00:18:37: Wajda już wie jak gdyby wie co ma robić po wizycie w Muzeum Narodowym, prawda?

00:18:43: On ma wrócić do Dzieł Szkoły Polskiej a nie popisywać się...

00:18:48: dla festiwalu Bergamo.

00:18:50: Tak i dlatego mówi do Witolda Holca no żałował Rada do końca że nie zagrał tego Jerzy Skolinowski jak miałby bo to oni byli dwaj współautorzy filmu Start, który właśnie wygrał w Berlinie Zachodnim z Kolimoski i Kostęko.

00:19:13: Ale skolimowski nie dał się namówić, zagrał go jakoby podobny do niego Witold Holtz.

00:19:18: I on docholca mówi – rób to dalej sam!

00:19:22: Skądinąd w cudowne rzeczywiście scenie tego biegu Daniela Obywskiego.

00:19:27: I rozświetlenia ekranów Biel.

00:19:29: Proszę Państwa, niezapomniany moment w filmie Precz z Moich Oczu ta recytacja wiersza.

00:19:37: Mamy dzisiaj ogromne szczęście.

00:19:38: zapraszamy.

00:19:38: aktorka która zagrała tę rolę Małgorzata Potocka jest z nami bardzo serdecznie tutaj.

00:19:43: to trzecie miejsce wypełniamy.

00:19:46: Bardzo cię mogło się do nas zapraszać bo jesteś tą... żywą obecnością z wszystko na sprzedaż.

00:19:58: No właśnie, proszę państwa wielkie brawa raz jeszcze.

00:20:06: Spocznijmy.

00:20:07: w takim razie wykorzystajmy ten czas, który mamy.

00:20:11: A czy pedanie?

00:20:12: Czy pamiętasz?

00:20:13: no właśnie małość.

00:20:16: pozwolę się tak zwrócić.

00:20:17: znamy się od wielu lat.

00:20:19: Powiedz proszę, jaki był ten dzisiejszy seans dla ciebie?

00:20:21: Bo na pewno wracasz do tego filmu wielokrotnie.

00:20:23: Pewnie w różnych okolicznościach i jak dzisiaj ci się oglądało i jakie wspomnienia najbardziej ożyły.

00:20:32: Słuchajcie niesamowite że ten... że ten film ożył, ten film wrócił.

00:20:37: Ja już o nim troszkę.

00:20:38: kiedyś tam zapomniałam ale oczywiście przez uroczystość obchodzenia Roku Wajdy nagle z tym filmem

00:20:46: pojechałam

00:20:47: w parę niesamowitych miejsc i mówię wam, że to jest bardzo wzruszająca rola też symboliczna.

00:20:54: niesamowiecie?

00:20:56: przeważnie ten film pokazywany jest filmem Ziarnika.

00:20:59: nie wiem czy ktoś widział film Ziarnika na planie.

00:21:02: On był jako dodatek pokazywany wtedy, kiedy w sześćdziesiątym dziewiątymi roku się szedł na ekrany.

00:21:07: Tak i to była taka sytuacja że to był początek mojej jakby roli czyli ten reżyser który idzie z młodą entuzjastką sztuki aktorskiej i który daje jej wykład takie złote myśli.

00:21:22: no i widzicie na końcu już nie mam tego kątu na głowie.

00:21:26: już jestem taką ładną dziewczyną która siedzi w studiu i mówi Nie Ja tu zostanę.

00:21:34: No i zostałam, tak?

00:21:35: Ale oczywiście nie wziwam się znikąd, ponieważ... O!

00:21:38: Witam Panią, Panie Hanno Hartowicz.

00:21:42: właśnie festiwal Filmów Polskich w Nowym Jorku.

00:21:45: tam mnie zaproszono.

00:21:47: Pan Martins Krosser urządzał ten dzień Polski na który mnie... zaproszono i do wszystko na sprzedaż.

00:21:56: I słuchajcie, ja pamiętam że myśmy wtedy taśmy nie mieli.

00:22:01: po prostu wszystko było bardzo limitowane.

00:22:05: No i Wajda mówi no więc powiedz co chcesz tam z tyłu jakiś wierszyk czy coś to pamiętasz itd.

00:22:13: Powiedz.

00:22:14: Ja nie mówiąc co powiem chciałam ich zaskoczyć i zaczęłam mówić ten wierszych I zaczęłam wierszyk mówić i się zapominać.

00:22:24: Jeszcze raz go zaczynać, jak widzieliście przed chwilą

00:22:26: itd.,

00:22:27: do momentu kiedy mnie dziewczyny wyrzucają z samochodu.

00:22:30: Ale ja myślałam sobie że to była próba!

00:22:34: I mówię do Andrzeja... Fajnie?

00:22:36: Może tak

00:22:37: być?!

00:22:37: On mówi nie będziesz powtarzała już, nigdy nie zrobisz lepiej!

00:22:42: To było cudowne!

00:22:43: Raz jedyne ujęcie które zagraliśmy zrobiłam zostało filmie Więc to była bardzo fajna.

00:22:51: Zresztą za to dostałam jakąś jakiegoś krokodyla, czy coś takiego...

00:22:55: Mogę oddać pytań?

00:22:56: Fajne nagrody zagraniczne w Francji.

00:22:58: Bardzo ciekawe bo wiele opowieści o realizacji tego filmu podkreśla ważną rolę.

00:23:08: co tu dużo mówić.

00:23:09: z całym szacunkiem pani Mogorzato najlepszej aktorki w tym filmie Elżbiety Czyrzewskiej legend, ale opowieści realizatorów od Andrzeja Wajdy po Andrzej Kostękę właśnie potwierdzają żebyście ona wymyśliła całą swoją rolę.

00:23:31: Słuchajcie to nie jest że odbieram jakąś siłę i władzę.

00:23:35: wręcz odwrotnie wejdzie

00:23:37: bo dobry

00:23:38: reżyser to jest człowiek który patrzy i mówi TO!

00:23:45: I taki jest Wajda.

00:23:46: A wielu reżyserów właśnie takich nie jest, musi sobie napisać, musi to przepróbować, musi po prostu wypytać, przepytać, sprawdzić.

00:23:55: Wajta po prostu wiedział TO!

00:23:57: I on wybierając ludzi i wybierając sceny mówił do Holca, wejść tam zaproponował mi.

00:24:03: Co powiesz mi Elu?

00:24:05: Przecież te wszystkie sceny właśnie w tym filmie co mówiliśmy tu nie było.

00:24:08: to był pierwszy film robiony tak jak kiedyś za czasów teatralnych czy Niemia Żynaczy Warlikowski czy ktokolwiek innych?

00:24:18: wielka współpraca tych aktorów.

00:24:19: Oni robili współczesny film o tym środowisku, o tych sytuacjach i każdy wymyślał swoje po prostu sceny.

00:24:27: przecież za tą scenę pierwszą kiedy ona idzie przez ten peron

00:24:35: i

00:24:36: chrzani o tym misiu no to słuchajcie to jest oskar.

00:24:39: taki oskar

00:24:40: od razu

00:24:41: ale oczywiście żeby nie.

00:24:43: no Wszystkie

00:24:44: sceny, przecież

00:24:46: całe scenę Karuzeli.

00:24:48: Ja zapytam prawokazując czy istnieją scenariusz?

00:24:50: Nie!

00:24:51: Nie, nie, nie!

00:24:51: Czy

00:24:51: on był?

00:24:52: Nie, myśmy po prostu nie istniałobyśmy... Po prostu to było tak entuzjastycznie robione.

00:24:56: To był naprawdę niezwykły film reżyserski i aktorski.

00:25:01: To była taka komuna artystyczna.

00:25:05: Myśmy wtedy w ten sposób ten film tworzyli.

00:25:09: To że ja byłam małą dziewczynką i że jakby byłam Miby wtedy jeszcze, prawda?

00:25:14: Matorką przeczką filmową.

00:25:16: Ale ja mieszkałam u Wajdy.

00:25:17: Ja byłam przy wszystkich rozmowach.

00:25:19: Ja byłam cały czas na planie.

00:25:21: Jak nawet nie grałam w filmie to zasada ze mną jeździł... Tym fiatem a mój tata go gonił.

00:25:26: powiedział zabiję

00:25:27: cię, będzie się rozwalicie

00:25:29: na drzewie.

00:25:30: Albo jak nie miałam zdjęć to jeździłam Hanley'iem z Olbryskim i zwłów mnie tata goniło ich krzyczały Zabiję

00:25:36: Cię, zabijesz!

00:25:37: Więc po prostu nie schodziłam z tego planu bo to było przeżycie na całe życie.

00:25:45: ponieważ nie mamy aż tak dużo czasu, chciałbym od razu teraz rzucić piłkę do państwa żeby zdążyć i żeby też widzowie mogli zająć przytnieć.

00:25:52: Czy ktoś jest chętny?

00:25:53: widzę że w pierwszym rzędzie tutaj to ja od razu prosił o podanie mikrofonu bo nagrywamy naszą rozmowę.

00:25:58: ona też będzie odcinkiem podcastu spoiler master proszę bardzo.

00:26:02: no muszę tutaj powiedzieć ,że ja widzę pras pierwsze ten film w kinie tak w ogóle trzeci raz i ja nie mogę wyjść jakby z podziwu nad tym filmem jako on jest drapieżny, że no Wajda który trzy lata wcześniej tworzy wielki film popioły taki film szacowny na podstawie żeromskiego a tu nagle robi film który jest rozmachowo bardziej skromny, ale też montażowo mam wrażenie i tu jest dużo z Kolimowskiego.

00:26:25: Mam wrażenie że jakby on czepie trochę z tego kina.

00:26:27: no to już ci współpracownicy.

00:26:28: właśnie na Andrzej Kostęko przede wszystkim ma

00:26:31: wrażenie.

00:26:31: Montaż Halina Prugard dodajmy laureatka tegorocznych platy nowych lwów proszę

00:26:35: bardzo.

00:26:36: No i też długolenia, a potem współracowiczkawajdy.

00:26:38: tak więc ta współraca będzie dosyć owocna.

00:26:41: Ale nie w ogóle.

00:26:42: właśnie bardzo urzeka w tym filmie to że jakby no jest w tle ten rok sześćdziesiąt ósmy.

00:26:47: są te wydarzenia które jakby też zmienią polską historię.

00:26:51: Wiesz o tym się miał nazwać Dzień Kobiet od początku wydarzeń ósme marca na Uniwersytecie Warszawskim.

00:26:57: Ale

00:27:02: była taka sytuacja.

00:27:03: Przepraszam, że panu

00:27:04: po kamsku przerywam,

00:27:06: ale sześćdziesiąty ósmy rok to było tak, że myśmy po prostu to był rok realizacji, ale ja pamiętam, że jechaliśmy na plan taką nyską i pod pomnikiem Mickiewicza.

00:27:17: były po prostu bijatyki i nagle musieli się zatrzymać więc Olbrzycki wyskoczył i wrócił z cieną twarzą pobity i musieliśmy po prosto przerwać na chwilę zdjęcia.

00:27:27: no to była chryjanie niezła, ale jakby wtedy do mnie dotarło Oczywiście wojna.

00:27:33: Znaczy też Andrzej Kostenko chyba nawet raz wpadł na taką sytuację, tam chyba mi nic nie będzie go zatrzymali ale udało mu się uciec.

00:27:38: tak dziś na taką informację.

00:27:40: Natomiast no ten mówię, ten Okszredziątów VIII jest taki ważny w tym tle.

00:27:45: natomiast to też jest właśnie ten film taki krytyczny wobec tego środowiska warszawskiego bo nawet Danielu Byski mówi o księdztwie warszawskim bo tak się określało tą warszawką inteligencję.

00:27:54: tam tego

00:27:55: i Cibulski

00:27:57: też tak dookreślam.

00:27:58: Tak więc no to jest film też o tym środowisku że ono żyje w takim marazmie, w jakichś takim rodzaju wyobcowania.

00:28:06: No bo właśnie nigdzie nie ma tego sześćdziesiątego ósmego oku, no wiadomo, no bo Wajda nie mógł tego powiedzieć.

00:28:11: Natomiast to też jest dzisiejsza perspektywa i ciekawej pracuje, że ta inteligencja po prostu nie chce o tym myśleć.

00:28:16: Chce się skupić na sobie, nie chcę myśleźć o tej polityce w tle, myśląc, że po prostu jakoś przejdzie imienia.

00:28:22: Jak wiemy, no nie minęło, no i inteligenacja potem musiała się zaangażać.

00:28:25: więc to też z takim myślę ciekawy film pod tym względem.

00:28:28: I też żałuję, że no nie ma takiego krótkiego filmu... bo Wajda z tego co pan miał go nawet zamiał włączyć do samego filmu.

00:28:35: Ale ostatecznie tak się nie stało, a myślę też by ciekawiu zupełniałby też samego Wajdę jakim on był człowiekiem, bo Andrzej Łapicki jest odmienny niż Andrzeju Wajdan.

00:28:45: No

00:28:45: tak bardzo dziękuję, też od razu polecę, bo mówił do nas Matusz Stępień twórca znakomitego podcastu opowieści o kinie gdzie też jest odcinek o wszystko na sprzedaż.

00:28:53: także serdecznie polecam.

00:28:56: Powolutku będziemy kończyć, na pewno jeszcze kuluarowa tutaj się uda porozmawiać.

00:28:59: Ale jednak chciałem zapytać o ten dla mnie najbardziej symboliczny obraz filmu może też łączący się z obserwacją Mateusza ta karuzela i te wędnące ciała na tej karuzeli.

00:29:11: I najpierw zabawa a potem jakieś wyczerpanie to jest figura która powraca u Wajdy, taniec na koniec po diamentu, weselę... Jak to czytać?

00:29:27: Tak,

00:29:27: to jest to.

00:29:28: To jest jeden z centralnych obrazów oczywiście kultury polskiej i to jest Melancholia Malczewskiego o tym zaklętym kręgu Kultury Polskiej.

00:29:39: Przecież malczewski z Radomia się wywodzący był takim centralnym artystą wyobraźni malarskiej Andrzeja Wajdy.

00:29:51: Więc ta karuzela, wymyślona naprawdę wszyscy to potwierdzają przez Rzbietę Czyżewską żeby taki film zrobić.

00:30:01: nawiasem mówiąc nie widać żeby ona została wyłączona więc widz może myśleli do końca że oni dalej się kręcą na około.

00:30:09: okrutny obraz.

00:30:10: ale oczywiście że to jest Uwajdy, który za chwilę przed chwilą zrobił pierwszy raz w Starym Teatrze w Krakowie Wesele.

00:30:22: Za chwilę zrobił genialny film według Wesela, że to zaklęte koło.

00:30:41: film o pojawianiu się i znikaniu.

00:30:42: Zniknął Cybulski, pozostaje po nim pamięć, pozostała po nim rana.

00:30:48: My już patrzymy z dzisiejszej perspektywy.

00:30:50: na ekranie jest kobiela, który przecież bardzo wkrótce... Tragiczny

00:30:54: sezon!

00:30:54: Chłasko w tym samym roku najzdolniejszy polski plezaik.

00:30:57: No taki był taki moment.

00:31:00: I emigracja Alżbiety Czerzewskiej bo jeżeli dobrze rozumiem.

00:31:03: ona była tutaj pomiędzy już była po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych i wróciła rozumiem na zdjęcia do tego filmu.

00:31:09: czy dobrze myślę?

00:31:11: Tak,

00:31:13: do Wajda ją poprosiła.

00:31:14: ona wróciła.

00:31:15: Zaczęła grać ale dla bezpieki i dla milicji przede wszystkim dla służby.

00:31:22: ona była osobą niechętnie widzianą w Polsce I po prostu ja byłam świadkiem tej sytuacji bo mieszkałam u nich w domu.

00:31:31: jak właśnie Bezpieka przyszła i stawiała warunki polegające na tym że albo przerywamy film ale ona musi wyjechać natychmiast.

00:31:39: Zostaje deportowana do Stanów i błagał po prostu, błagał Wajda żeby ona jeszcze, żeby można było dokończyć film i dało mu trzy dni.

00:31:54: I przez te trzy dni kręciliśmy tylko zdjęcia ze Żbietą czy Rzeską.

00:31:59: to było bardzo oczywiście przykre.

00:32:03: Wiecie, Cybulski.

00:32:04: ja byłam córką scenografa i ja się z nimi wszystkimi tymi osobami bardzo dobrze znam jako dziewczynka mała, jako dzewczynca większa, jako nastolatka itd.

00:32:14: Cybulski był moim nowujkiem, który przychodził z kolegami do mojego taty i grali na Steinwelliu w domu bo mieliśmy wielki dom, wielkie mieszkanie z fantastycznym fortepianem i tam było łódzkie życie.

00:32:26: nie było klubu.

00:32:27: przecież wtedy była jedna honoradka więc nasz dom był takim klubem artystycznym.

00:32:32: byli bliscy.

00:32:33: i nagle kiedy ja zaczynam grać w filmie o Zbyszku Cybulskim, którego śmierci oczywiście przeżyłam tak jak wszyscy.

00:32:41: A potem dostaję nagrodę imienia Zbieszka Cybulskiego to wydaje mi się że w jakim sensi jestem naznaczona całą tą historią niezwykły sposób.

00:32:49: Proszę państwa, tutaj powoli będziemy stawiać kropkę.

00:32:51: Oczywiście myślę że Kuluarowo jeszcze uda się porozmawiać i chcę podkreślić ogromną radość z tego spotkania.

00:32:55: Bardzo się cieszy, że w roku Wajdy tam się udało spotkać.

00:32:58: To jest dla mnie bardzo ważne.

00:32:59: osobiście spotkanie.

00:33:00: Pan profesor był promotorem mojej pracy magisterskiej dwadzieścia lat temu dokładnie.

00:33:05: Pamiętam także wielki zaszczyt!

00:33:07: I wykorzystajmy fakt jeszcze dosłownie piętnaście sekund bo rozmowa jest nagrywana.

00:33:12: dzisiaj z nami kilkadziesiąt osób ale odcinek trafi do pewnie kilkutysięcy.

00:33:15: pan profesor napisał powieść pod tytułem ulica Krzywa Ustego i bardzo chcę o niej, żebyśmy powiedzieli przynajmniej dwa słowa.

00:33:23: Czego tutaj czytelnicy się mogą spodziewać?

00:33:25: Bo bardzo mnie cieszyło to że po latach filmu Znawczej Kariery pan także stał się prozeikiem.

00:33:30: Czemu się możemy spodzielić w tej książce?

00:33:32: No taka powieść, jak normalnie prawdziwy pisarz pisze przed trzydziestką.

00:33:40: Trochę wspominając dzieciństwo, trochę opowiadająco świecie swojej młodości to jest taka rekonstruk... inspiracją było dwa zdania.

00:33:52: mogę.

00:33:52: Jest taki niemiecki pisarz pochodzący z Gliwicz mojego... miasta mojego urodzenia, Horst Binek który napisał wspaniałą tetralogię gliwicką ale o gliwicach Oglajwić.

00:34:05: O niemieckich gliwycach między trzestyndziewiątym a czterostym piątym.

00:34:09: rokiem później w czterastym piątym został jakby wygnany z Polski.

00:34:15: bardzo przeżyłem tę powieść którą przeczytałem w latach no późno kiedy ona wyszła już w Polsce końcówka lat osiemdziesiątych i tak za mną chodziło, żeby napisać... nie mogę się porównować z Binkiem.

00:34:30: Ale taką jednotomową powieść o takich wielokulturowych gliwicach jakie ja pamiętam moich z lat sześćdziesiontych.

00:34:39: Dlatego są tu autohtoni jest dominujące środowisko takie jak moich rodziców którzy przybyli ze Lwowa w czterystym piątym roku.

00:34:48: Całe to świadowisko byśmy mieszkali w mieszkaniu sublokatowskim z panią profesorową Weglową, dowomą po lektorze Politechniki Lwowskiej, do której ja mówiłem babciu Żydzi i Gliwicy i napływowa ludność.

00:35:05: No i spróbowałem to opisać w tych sześciorgu postaciach moich narratorów, Gliwicę Miedzy z II a XIV rokiem ale z dzisiejszego punktu widzenia.

00:35:15: No właśnie!

00:35:16: Serial A ja zaczynam lekturę pociągu powrotem z Gdyni I jeszcze...

00:35:20: Bardzo jestem ciekaw.

00:35:21: Mały

00:35:21: apel do kogokolwiek decyduje.

00:35:23: W tym roku mieliśmy Rogwajdy.

00:35:24: bardzo liczę na to że przyszły rok będzie Lok Cybuluskiego w końcu setna rocznica urodzin i sześćdziesiąta rocznica Nagróćmy naszych gości wielkimi brawami.

00:35:34: Bardzo dziękuję za możliwość poprowadzania tego spotkania, do widzenia!