00:00:00: Jesteśmy świeżo po seansie filmu, żywot Mateusza w filmu Witolda Leszczyńskiego z.m.

00:00:10: in.

00:00:11: formuje też o tym że rozmowa jest rejestrowana.

00:00:13: będzie potem dostępna i w formie wideo i podkastu Spoiler Master, jeszcze raz witam Sebastiana Smolińskiego.

00:00:21: Mojego gościa przyjaciela współgospodarza podcastu Foreign Correspondence Deeper Into Hitchcock który tworzymy już od bardzo wielu lat wspólnie w którym rozmawiamy o twórczości Hitchcoca.

00:00:34: Przed chwilą zobaczyliśmy wydaje mi się jeden z bardziej wyjątkowych filmów polskiej kinematografii.

00:00:38: myślę że też bardzo oryginalny na tle światowym.

00:00:42: Dzisiejsza rozmowa jest pod hasłem festiwalu tegorocznego, czyli Nothing More.

00:00:48: Ma dotyczyć minimalizmu filmowego jako takiego ale jednak wyjdźmy od żywotomoteusza.

00:00:55: no bo wciąż mamy go pod powiekami.

00:00:58: swoją drogą tutaj wielki ukłon w stronę organizatorów za wspaniałe programowanie na całości.

00:01:05: bo kto był wczoraj na seansie filmu zmrusz oczy Andrzeja Kimowskiego?

00:01:10: ten pamięta, że film kończy się.

00:01:12: Jeden z ostatnich dialogów jaki w tym filmie jest dotyczy właśnie tego patrzenia na pusty dziedziniec i tego czy można patrzeć gdzieś gdzie nic nie ma.

00:01:21: a tutaj film zaczyna się od tego dialogu.

00:01:23: Na co patrzysz?

00:01:24: Czy muszę na coś patrzec?

00:01:25: więc brawo.

00:01:26: wspaniałe zestawienie filmów.

00:01:30: Postaramy się też w trakcie tej rozmowy przekazać parę informacji nad temat tego jak ten film powstał.

00:01:36: to Tak jak powiedziałem, dosyć niezwykła historia adaptacja norweskiej powieści.

00:01:42: Stąd też ten taki północny troszkę charakter tej historii, która dzieje się może trochę w Polsce na poezerzu Augustowskim a może trochę wyobrażonej Skandynawi.

00:01:52: no w końcu Matis to imię, który odsyła do tego kręgu skojarzeń.

00:01:57: Sebastian, jak to by się film oglądało?

00:01:59: Które to twoje spotkanie z tym filmem?

00:02:02: Pierwsze wrażenie po dzisiejszym seansie.

00:02:05: Chyba dopiero drugie spotkanie, ale po wielu latach.

00:02:08: Pierwszy seans bardzo intensywny, ale zapamiętałem ten film jako trochę bardziej arkadyjskim.

00:02:15: Myślałem że on buduje pewną utopię, tak go zapamiętałem.

00:02:19: a teraz oglądając po latach widzę, że to jest też film bardzo gorzki i bardzo smutny, dramatyczny wręcz pod tą powłoką... pewnego silskiego pejzażu.

00:02:31: I tak jak mówisz, rzeczywiście wyjątkowy.

00:02:33: ciekawie bardzo dialogują ze sobą filmy Żywot Mateusza i Zbróż Oczy.

00:02:39: faktycznie bo też oba są o outsiderach postaciach z boku, poza głównym nurtem życia i obu tych przypadków.

00:02:49: To może też jakiś taki ciekawy nurt.

00:02:51: w polskim kinie jest pewnie trochę więcej takich postaci ale to za co zawsze uwielbiałem żywot Mateusza i w ogóle Leszczyńskiego który jak wiesz jest dla mnie bardzo ważnym reżyserem i też marzy mi się żeby był trochę bardziej odkryty międzynarodowo.

00:03:05: Może jak pojawią się nowe rekonstrukcje bo to jest taka stara cyfrowa rekonstrukcja a to może wtedy leszczyński.

00:03:14: ale zawsze mnie bardzo poruszało i intrygowało, że ten film buduje bardzo własny świat wizualny, własny język od samego początku.

00:03:23: Od po pierwszych pięciu minutach wiemy, że to jest film, który trochę gra na własnych zasadach więc on w jakimś sensie jest minimalistyczny w zakresie redukcji wydarzeń... nie wiem, relacji obiektów w kadrze.

00:03:39: Też skupieniu na jednej postaci i na paisażu też z takim precyzyjnym pokazywaniu o zbliżeniach zwierząt czy jakiś pojedynczych obiektów, ale z drugiej strony właśnie on jest też taki trochę nie minimalistyczny w sensie pewnej bardzo kursztownej formy.

00:04:03: jednak nawet jak myślę o tej pierwszej scenie.

00:04:06: O tym jak kamera podjeżdża odjeżdzia i właśnie czujemy że tej forma jest jakoś na pierwszym planie, ale to jest bardzo ważne.

00:04:17: film, który nam trochę inaczej rzeczywistość pokaże przez inne okokamery niż właśnie tradycyjny film.

00:04:26: Tak, tu prawda.

00:04:27: Te jazdy kamery w tym filmie bywają chwilami wręcz brawurowe takie niesłychanie kunsztowne.

00:04:35: Myślę że takim emblematem minimalizmu w tym firmie jeśli by go najbardziej szukać to jest ta scena ścinania drzewa która skupia się prawda?

00:04:45: W detalu pokazuje tylko wycinek tego ścinanego Drzewa i widzimy dokładnie to miejsce, w którym ono się przełamuje.

00:04:52: A nie widzimy tego spektakularnego obrazu wielkiego drzewa, które kładzie się na Ziemi.

00:04:57: I kilka takich scen w tym filmie jest.

00:05:03: Kiedy przebita łódź... jest pokazana w taki sposób, że skupiamy się właśnie na tej dziurze i na tej wodzie, która ją wypełnia.

00:05:11: Jednocześnie film niesłychanie pięknie pracuje na linii obraz i dźwięk.

00:05:17: tutaj te dźwinki i ptaków cały czas właściwie obecne od pierwszej sceny.

00:05:23: one chwilami się nawet wydają takie nie wiem jak to określić ale elektroniczne w pierwszych

00:05:29: miejscach takie

00:05:30: wyostrzone.

00:05:31: Dodajmy też, że Witold Leszczyński studiował na Politechnice.

00:05:35: On pochodził z Łodzi Studiował w Politecnicy Warszawskiej Elektroakustykę, co jest ciekawe i ten film jest wypełniony niezwykłymi dźwiękami.

00:05:44: Ja chciałem zacytować bo tutaj jesteśmy przytulny...

00:05:46: Tylko to dam, że trzy lata po ptakach, prawda?

00:05:48: Hitchcock'a gdzie też przecież elektroniczną ścieżkę zaproponował Bernard Herman.

00:05:54: Pięknie.

00:05:55: no jeżeli jest

00:05:56: Hitchco-Kowski wątek się pojawia w tarszej ludzie.

00:05:59: jak się znajdzie ten Hitchcock-owski element.

00:06:02: Pięknie!

00:06:03: Ja chciałem przeczytać jeden krótki acapit z recenzji, która pojawiła się na łamach tygodnika filmu.

00:06:09: Tuż poprawnie że to jest luty, wreszcie w jesień dziewięćset sześćdziesiątego ósmego roku Konrad Eberhard, który nie był krytykiem takim skłannym żeby szafować pochwałami nazywa ten film Wprost Narcidziełem i zadaje pytanie, z którym myślę do dzisiaj się zmagamy bo troszkę trudne jest wyjaśnić magię tego filmu.

00:06:28: Eberhard w tej recenzji pisał tak.

00:06:29: Jak to się zatem dzieje, że ta historia tak zdawałoby się wyjątkowa i odległa wzrusza, przejmuje nie pozwala sobie zapomnieć dlaczego ta przygoda mazursko-skandynawska którą kamera Leszczyńskiego i Kostęki nie tyle nawet obserwuję ile to słowo wydaje się właściwie kontempluję Nie ma w sobie nic malowniczego, nic rodzajowego, nic owych opisów przyrody będących z morą naszych lektur obowiązkowych.

00:06:55: Jest czymś innym ale czym?

00:06:58: Niepodobna w kilku słowach odpowiedzieć na to pytanie i to jest troszkę zadanie dla nas.

00:07:03: Ciekawostka w tym samym okresie filmia pojawił się list od norweskiego autora oryginału, teriago we Sosa który bardzo pochwalił tą adaptację.

00:07:14: Mimo że ona jest trochę inna od książki, są znaczące różnice to jemu ten film się podobał i podkreślił zwłaszcza rolę Franciszka Pieczki.

00:07:22: I do niej chciałem poprowadzić teraz ponieważ wydaje mi się, że zdjęcia są wspaniałe dźwięk cudowny, film jest przemyślany ale jednak to jest film bardzo mocno zbudowany na tej roli, na tej obecności pieczki na ekranie.

00:07:36: Oto chciałem Ci zapytać jak Ty odbierasz pieczkę jako takiego i właśnie w roli Mateusza.

00:07:44: Odbieram fantastycznie pieczka... Franciszek Pieczka ma kilka takich ról bardzo wyrazistych w polskim kinie.

00:07:52: Może nawet kilkanaście, ale ta jest absolutnie wyjątkowa.

00:07:57: Na początku jeszcze mi się przypominał rękopi znalaziony w Saragosie.

00:08:02: Paszeko?

00:08:03: Gdzie on grała paszekę?

00:08:04: takiego właściwie chyba półniemego prawda?

00:08:08: Półniemą postać taką...

00:08:11: Wszkę swingującą własny obłąd jak tamś.

00:08:13: Tak tak więc tutaj absolutnie ten Casting, czy ten wybór jest kluczowy dla pewnej wiarygodności filmu?

00:08:21: Bo właściwie bohater z jakimi mamy do czynienia.

00:08:24: To jest trochę zabawne ale wczoraj oglądałem przygody Pił i Hermana.

00:08:30: wróciłem sobie.

00:08:31: to jest taki nie wiem.

00:08:31: Państwu pokażę że z debiut Tima Bartona Paul Rubens stworzył taką postać Pił I Hermana który jest taki niby dorosły ale w sumie jest dorosłym dzieckiem infantylny a zarazem momentami zgryźliwy.

00:08:47: I to napięcie między taką niewinnością, jakąś świadomością, dorosłością a takim zamknięciem w pewnej dzieciności czy dziecięcości jest tutaj niesamowite i bardzo wiarygodne.

00:09:00: To że też ten film dzięki pieczce i reżyserie Leszczyńskiego nie wpada... Nie wpada w manieryzm, bo to jest rezykowna postać.

00:09:09: Jakby nie do końca wiem jak ją czytać.

00:09:12: z tego co wiem to oryginał powieściowy jest troszkę bardziej ostrzejszy.

00:09:17: trochę kwestia erotyzmu, która tutaj wybrzmiewa właściwie w wielu scenach, tak?

00:09:23: Jakby stosunek bohatera do kobiet i jego fantazje o kobietach.

00:09:28: Te sceny z młodziutką Małgorzatą Braunek tutaj naprawdę młodziudką to jest jakiś kontekst, podtekst tego filmu.

00:09:35: no ale właśnie kim jest ten bohakter, co znaczy czy to jest jakieś duże dziecko czy on potrzebuje opieki czy on jest... jakimś świętym naivnym, to jest tutaj bardzo ciekawe i pieczka ma w sobie te pokłady naivności pewnej bezpośredniości ale też jakieś tajemnicy która sprawia że to działa tutaj w tym filmie.

00:10:00: Tak, to prawda i to chyba jest genialne casting jak dzisiaj mówimy bo z jednej strony mamy tą dziecięcość Mateusza.

00:10:07: To jego skłędność do słodyczy.

00:10:10: Księga do cukiernicy kupuje karmelki.

00:10:13: Jest takim właśnie chłopcem który mu się nie chce pracować.

00:10:17: Eberhard też mówi Piotrusiem Panem co ciekawe tutaj idę za nim ale jest umieszczony w tym potężnym ciele tak?

00:10:24: To też jest to że on właśnie pieczka.

00:10:25: no to jest ta silna fizyczność jak

00:10:29: po zjedzeniu szpinaku.

00:10:31: Pękająca koszula te bicepsy, to na tym ta rola jest zbudowana właśnie na tym przeciwstawieniu że z jednej strony chłopiec dziecko, piotruś pan może jakiś anioł który spadł na ziemię ale z drugiej strony jak najbardziej fizyczny męski bardzo potężny i ciągle zmagający się też tym erotyzmem mówi nie mogę patrzeć na te dwie dziewczyny że kusi więc tamto jest bardzo mocno mocno wygrane, także to jedna z tych tutaj tajemnic tego filmu.

00:11:06: Dla mnie też było ciekawe.

00:11:07: jest taki krótki materiał.

00:11:09: jak powiedziałem Nowy Leszczyński już nie żyje od prawie dwudziestu lat ale na YouTube jest krótкий wywiad z nim gdzie on opowiadał o źródłach tego filmu, bo to jest film dyplomowy.

00:11:20: Tam też ważne jest to, że jest napisane opieka artystyczna Wanta Jakubowska.

00:11:24: dlatego, że właściwie no to jest firm, którym on zdał na dyplą w szkole filmowej... Trochę

00:11:29: jak Rysopis prawda?

00:11:30: To znaczy, że zaczęło się chyba trochę jako pomysł na Etude a skończyło się pełnym metrażem.

00:11:38: Tak, dokładnie.

00:11:39: Przy czym ciekawa rzecz jest taka że jeszcze jako student leszczyński udział jako operator w powstaniu szwedzkiego filmu dokumentalnego się z Wałszlakiem Vikingów na zachód taki tytuł i wtedy zwiedził Grenlandie, Islandię i Wyspy Owcze.

00:11:57: Tam się zaczęła jego fascynacja z Kondynawią.

00:11:59: Mówi taką bardzo ciekawą rzecz, że im dalej podróżowałem na północ tym większa była godność jaką odnajdywałem w ludziach.

00:12:06: to są jego słowa.

00:12:08: i potem kiedy tłumaczy się z wyboru tego barokowego utworu muzycznego Corellego mówi, że w tej muzyce była niesamowita godność co też jest.

00:12:17: to słowo powtarza się drugi raz.

00:12:20: Jeden obrazek tylko, który chciałem Państwu narysować po prostu tego trochę tym im się wziął był taki że on się bardzo przyjaźnił z Wojciechem Solarzem tutaj współscenarzystą ale także potem reżyserem.

00:12:30: Tutaj razem napisali scenariusz i teraz piękny obrazek mianowicie spędzali długie godziny na działce pod Warszawą ogródki działchowe się kłaniają i sobie nawzajem czytali książki.

00:12:42: W ogóle piękna dla mnie istota.

00:12:44: przyjażni.

00:12:45: tak dwóch kompleś spotyka i sobie nagłos czytają książki.

00:12:50: przeczytali wspólnie na głos książkę Ptaki Wesosa tą norweską i Leszczyński napisał list.

00:12:58: Znał tłumaczkę tej książki, napisało list do autora.

00:13:00: czy może tę książkę zaadaptować?

00:13:02: Napisał co mu się w tej książce podoba?

00:13:05: I Wesos odpisał jednym zdaniem – wyrażam zgodę na adaptację!

00:13:09: No i takie były początki tego filmu.

00:13:11: I teraz rykoszetem, jak czytasz tę skandynawskość tutaj?

00:13:16: Bo ona gdzieś się czai już w imieniu Matis wpisana i zaraz może już rozszerzymy tą rozmowę nie tylko na żywot Mateusza.

00:13:25: no bo gdzieś ten minimalizm jeszcze nas czeka ale czyta.

00:13:28: skandyniawskość jakoś gra.

00:13:31: Myślę, że tak.

00:13:33: Myślę nawet jako taki intuicyjny kontekst.

00:13:38: Ja też nie pamiętałem, że w sumie ciągle do niego mówią Mati, że jednak te imiona też zostają i mi się wydaje, że też u Leszczyńskiego skandynawskość gra potem.

00:13:51: Sikiery Zada jest z jakimś sensiem takim... Oczywiście z tachura, tak dobrze mówię?

00:13:57: Tak.

00:13:57: Adaptacja stachury ale jednak zimowe pejzaże mroźne lasy i glastość tego świata że jakby to się odzywał u niego.

00:14:08: I tutaj myślę, że też jest a ja miałem skojarzenie z drejerem z Karlem Teodorem Drejerem czyli wybitnym Duńskim, dobrze mówie, duńskim reżyserem który też no Właściwie jest takim guru minimalizmu czy takiej właśnie jakiejś redukcji, ale też taki metafizyki.

00:14:26: Więc tutaj myślę że to jest jakiś film mocno drejerowski świadomie lub nie, że jednak też kojarzymy skandynawię z pewną... tak stereotypowo może, ale z ascezą jednocześnie połączoną z pewnym uduchowieniem, które może właśnie się wyraża w przyrodzie.

00:14:42: I wspomniałeś o Eberharcie.

00:14:44: ja z kolei zajrzałem do tekstu Lecha Pianowskiego właśnie też spóźnych lat sześćdziesiątych i on tam napisał że nie było takiego filmu od bardzo dawna, od czasu chyba szwedzkiej szkoły nie miej Właśnie z Jostrom, czyli to kino łączące psychologię z pejzażem.

00:15:06: W takich filmach jak Wózek Widmo czy Skarprodu Arne to akurat nie jest Jostro, ale właśnie takie nieme kino.

00:15:14: szkoła szwedzka tym zasłynęła więc... To takie skandynazkie kino nieme też było bardzo powiązane spejzażem, z pewnym nastrojem.

00:15:24: Z literackością też swoją drogą.

00:15:26: więc tutaj myślę że to echa się jakoś odzywają.

00:15:29: no nie wiem na ile... jak można klinicznie, nie znam się na tyle na tych wątkach.

00:15:35: Ale wydaje mi się, że to też sprawia, że ten film jest trochę inny, że on inaczej myśli o tych relacjach właśnie między np.

00:15:44: bohaterem a pejzażem.

00:15:46: To jest coś wyjątkowego.

00:15:48: i też wspomniałeś o tym, że Leszczyński bardzo zwraca uwagę na dźwięk.

00:15:53: On też napisał pod koniec lat sześćdziesiątych przy okazji premiery bo tu Mateusz hacałą eksplikację w ogóle dotyczącą muzyki Corellego.

00:16:03: On wybrał utwór, właściwie to jest jeden utwór.

00:16:06: To też jest taki aspekt może trochę minimalistyczny, że nie jest tak jak u Kubricka gdzie mamy pewną wiozankę klasycznych przebojów.

00:16:15: Tu Straustu tam ligeti i to się jakoś tak uzupełnia.

00:16:19: To właśnie jeden utwr złożony z kilku części i Leszczyński bardzo świadomie... wskazywał jak to działa kontrapunktowo, jaką tę muzykę dobierał, w jakich momentach.

00:16:31: Że w pewnym sensie jeśli reżyser bierze gotowy utwór istniejący no to trochę całą odpowiedzialność spoczywa na nim.

00:16:38: No ale to też jest tutaj ciekawe że właśnie ta skandynawskość pewna surowość jest powiązana z barokiem tak jakby z czymś z definicji antyminimalistycznym właśnie z czym-ś bogatym takim pełnym ekscesu nadmiaru.

00:16:56: No, że to też właśnie nie jest tutaj jakby tylko jedna nuta powiedzmy jaką słyszymy.

00:17:01: Tylko ten świat plastyczny i muzycznie jest bogatszy.

00:17:04: więc myślę, że w jakimś sensie tak, że ta skandynawsko się tu odzywa.

00:17:08: Nie wiem co ty sądzisz właśnie I co to w ogóle znaczy?

00:17:11: Przepraszam, adaptować norwezką powieść w PRL-u prawda?

00:17:15: W Augustowie.

00:17:16: To jest właśnie ten bardzo niezwykły wymiar, bo jednak kinopolskie często stało adaptacjami.

00:17:20: Ale jednak polskiej literatury rzadko się zdarzało żeby sięgać po literaturę cudzą a jeżeli już to raczej nastaje Europy Środkowej szerokopojęte.

00:17:27: i natomiast tutaj to jest taka niezwykła rzeczywiście podróż.

00:17:30: no tak jak powiedziałeś Leszczyński do tego będzie wracał w dziewięćdziesiątym trzecim roku zrobi taki film Kolos który będzie no chyba w ogóle już zrealizowany z tego co pamiętam w Skandynavii z bardzo niezłymi zdjęciami też takie trochę mityczne Ale tutaj dla mnie najbardziej skandynawskie jest, szczerze mówiąc i najmniej polskie.

00:17:50: Na tyle na ile znam polską wieś i też z Kina kiedy sąsiadka oferuje kawę Matisowi.

00:17:56: to jest takie bardzo skandynowskie.

00:17:58: Ktokolwiek widział właśnie słowo Drejera ten pamięta ile tam kawy jest wypijane w tych drewnianych hatkach.

00:18:06: Jest coś po prostu niezwykłego już w samym usytuowaniu kamery często w tym filmie jak chociażby ten dom prawda?

00:18:13: W którym mieszka Olga i Matis nad jeziorem, no on od początku jakby sugeruje nie polski pejzaż tylko taki gdzieś zawieszany w tym około skandynawskim.

00:18:23: Ciekawe czy ten domek został zbudowany specjalnie na potrzeby?

00:18:25: Nie mam pojęcia.

00:18:26: Czy to był ten element scenograficzny?

00:18:29: Czy to były pewien zostany?

00:18:31: Wiemy tyle że budżet był... mikroskopijny i być może tutaj jest dobry moment, też oczywiście zaraz Państwa poprosimy o udział.

00:18:38: ale żeby przejść do w ogóle dokina minimalistycznego bo ja bym chciał tak bardzo przyziemnie związać minimalizm filmowy z małym budżetem ponieważ zawsze mówimy o minimalizmie jako czymś takim wzniosłem duchowym itd.

00:18:50: Ale jak przyjrzymy się wielu filmom które nazywamy minimalistycznymi, to często u źródła było to po prostu, że było niesłychanie mało pieniędzy i trzeba było jakoś to opowiedzieć w najprostszy możliwy sposób.

00:19:03: Odeślę do chociażby dżarmusza inaczej niż w raju.

00:19:07: Wspaniały amerykański minimalizm ale przede wszystkim kinorealizowane za parę dolarów.

00:19:13: Pytanie do Ciebie może nie o top trzy Twoich filmów minimalistycznych, ale w ogóle kiedy rzucam takie hasło minimalizm filmowy to jakie nazwiska przychodzą Ci jako pierwsze do głowy i kiedy to się może nie wiem zaczęło?

00:19:27: Albo po prostu.

00:19:28: Jakie filmy ci przychodą do gławy na to hasło less is more czy nothing more?

00:19:34: Myślę często o innym klasyku takiego kina... Uduchowionego Ozu.

00:19:40: jest dla mnie taki minimalistyczny.

00:19:42: Jest ujiro ozu, japoński reżyser wspaniały.

00:19:45: Chociaż właściwie jakby tak podrapać to trochę to Sreberko.

00:19:50: okazuje się że właśnie za tym minimalizmem raz, że jak masz rację, że faktycznie czasem to są ograniczenia budżetowe ale czasem za minimalizmem stoi też bardzo duży taki wysiłek koncepcyjny w sumie ten minimalizmu nie wiem, czy pewna zgrzebność jak w złodziejach rowerów prawda tak.

00:20:08: Stoi bardzo dużo decyzji artystycznych, że jakby ten minimalizm bardzo czasem trudno jest wydobyć wręcz, że on wymaga dużej dyscypliny, że to nie jest, że z jednej strony czasem łączy się z pewną piedą produkcyjną ale z drugiej strony czasami nie.

00:20:25: no myślę na przykład Oczywiście myślę, że Kino Pawła Pawlikowskiego z tą swą drogą dzisiaj mióz, tak?

00:20:32: Z Marcinem Maseckim jest dosyć daleko od Leszczyńskiego.

00:20:37: Ale też mam wrażenie, że ten zachwyt idął w jakimś sensie zimną wojnę to był taki trochę zachwyd, że pojawił się twórca właśnie redukujący... pewne środki czarno-biały, minimalistyczny w wielu aspektach.

00:20:51: Że to jest jakiś też taki język polskiego kina czasem obecny mam wrażenie.

00:20:57: Więc co do mojego top?

00:20:59: To nie wiem ale właśnie prawdę mówiąc zawsze byłem raczej za tymi barokowymi twórcami.

00:21:05: Zawsze wolnałem barokowych.

00:21:06: właśnie De Palma, nie wiem skorcesze to był i ta serzowca Prawdziwe kino.

00:21:10: Popola, Hitchcock, że tutaj się tyle dzieje, że to jest tak bogate, że te środki filmowe są takie soczyste, że jakoś tak dopiero nie wiem.

00:21:19: no może z wiekiem trochę się zwracam w firmku minimalistów.

00:21:24: Ostatnio oglądałem... To było takie moje duży brak bo nie załapałem się na ten film w momencie premiery Kimki Duka, Wiosna Lato-Jesięzima.

00:21:35: Znowu wiosna kiedyś wielki hit taki artauzowy w Polsce na początku lat dwutysięcznych no i też mi się trochę skojarzył z żywotem Mateusza bo mamy jedno miejsce właściwie jezioro łódkę domek więc też właśnie takim minimalistycznym.

00:21:52: bardzo ciekawy więc może też z jednej strony tutaj mamy skandynawski kontekst ale też mam wrażenie dla wielu widzów pewne powiedzmy rodzaje azjetyckiego kina.

00:22:04: To jest taki, to jest minimalizm.

00:22:06: właśnie, nie wiem wyra setakul i tak dalej ale myślę że to bezpozorom jest dosyć nowoczesny trend w kinie, że minimalizmu do czasu żywotu Mateusza nie był jakimś poprawym jeśli się myla, ale nie był takim silnym trendem bo żywót Mateuscha wchodził w momencie jeszcze nowofalowym czy takim świeżo ponowofalowy więc Kino nowofalowe rzadko było minimalistyczne.

00:22:32: No właśnie było raczej jakąś erupcją formy, dekonstrukcji pewnego też manipulowania narracją i że właśnie Żywat Mateusz atakł.

00:22:44: bardzo wiele osób urzekł też dlatego, żeby był no właśnie wreszcie coś innego.

00:22:48: Wreszcze coś skromniejszego niekszykliwego ale mam wrażenie, że minimalizm raczej No w drugiej powietrze XX wieku zaczął być jakimś takim mocnym językiem kina.

00:23:01: Tutaj polscy widzowie wtedy byli świeżo, nie wiem po piołach, po faronie który swoją drogą jest minimalistycznym epickim filmem bym powiedział bo też takim bardzo nietypowym w incenizacji.

00:23:14: no wiadomo tych nazwisk można by wymieniać bardzo dużo mi się wydaje.

00:23:17: rzeczywiście przed rokiem pięćdziesiątym to nie znajdziemy filmów minimalistycznych.

00:23:22: tak jednak kino bardzo długo było jeszcze w takim sosie uwikłane i teatralnym, ekspresjonistycznym.

00:23:30: Natomiast dla mnie przełame są... Jest dwóch reżyserów to znaczy Robert Bresson i jego odzieranie kina z tych wszystkich naddatków tak jak czasami nawet już bardzo radykalne.

00:23:41: I tutaj myślę że takie filmia Kieszonkowiec czy Dziennik Wieski Oproboszcz to są te właściwe przełamy.

00:23:46: i Roberto Rossellini Myślę o z kolei takich tytułach jak chociażby Franciszek Kuglarz Boży.

00:23:53: To jest też początek lat pięćdziesiątych, gdzie następuje ten taki krok w tył.

00:23:56: Czyli niby film kostiumowy ale nakręcony bardzo skromnie.

00:24:01: Niby opowiadający historię, ale jednak bardzo oszczędny.

00:24:05: No i później oczywiście to jakoś się już dalej rozwija, no takim maksymalistycznym, minimalistycznym filmem, który w Polsce jest bardzo ceniony w ogóle wręcz kultowy.

00:24:15: To są te szatańskie tango uważam, bo to jest siedem godzin minimalizmu jeśli jesteś w stanie to przełknąć.

00:24:22: Ale tu już się może zatrzymam, bo tych przykładów można tak jak powiedziałeś zresztą mnożyć.

00:24:27: Ja dodam że już teraz przejdziemy do Państwa komentarzy, ale dodam, że ten film miał ogromnego pecha.

00:24:33: To trzeba dodać historycznego.

00:24:35: po żywo od Mateusza trafił do selekcji głównego konkursu Festiwalu w Cannes.

00:24:41: W sześćdziesiątym ósmu roku.

00:24:42: no marzenie każdego filmowca.

00:24:43: oczywiście.

00:24:44: natomiast to była ta jedyna edycja w historii kiedy festiwal został przerwany.

00:24:50: francuscy-filmowcy w Solidarności z wydarzeniami i protestami maja.

00:24:55: w Paryżu zerwali, ten festiwal nagrody nie zostały przyznane.

00:24:59: Czemu swoją drogą przez moment opierał się Roman Polański członek Żyli tamtego festiwalu i także nie podobało się to Milośowi Formanowi, który miał w konkursie palić się moja panno.

00:25:10: Czyli innymi słowy ludzie zza żelaznej kurtyny wiedzieli czym to pachnie a ci z zachodu którzy byli tacy rozgrzani wtedy marxistowsko powiedzieli nie solidareuzujemy się z robotnikami więc zrywamy festiwall.

00:25:21: no i przez to Leszczyński wyjechał bez żadnych nagród z niedogęczonego festiwalu.

00:25:28: Szkoda, bo myślę, że gdyby wtedy dostał nawet najmniejszą jakąś nagrodę... to ta karieraby też rozbłysła, obecnie to jest nadal nieznany reżyser na świecie.

00:25:36: Nadal szukałem, sprawdzałem... On prawie w ogóle nie ma recepcji na zewnątrz.

00:25:40: To jest absurdalne, zważywszy że to zarce dzieło.

00:25:43: więc tu jest naprawdę duża robota do tego żeby ten film spopularyzować.

00:25:47: ale to by się musiało zacząć od nowej rekonstrukcji bo rzeczywiście obejrzeliśmy rekonstruktje sprzed paru lat.

00:25:52: ona wygląda nadal dobrze ale ona już nie spełnia tych standardów jakie obecnie są w rekonstruowaniu filmów prawda?

00:25:58: Tak, zdecydowanie.

00:25:59: Myślę że takie wydanie trylogii nieformalnej ale jednak te filmy wspaniale ze sobą rozmawiają.

00:26:06: właśnie Żywot Mateusza Konopielka Sikérezada Gdyby wydać takich blurej.

00:26:12: jak wspomniałeś firma Radiance wydaje takie troszkę filmy bardziej Troszkę bardziej niszowe niż...

00:26:19: Ostatnio wydali Król Kiewicza na wylot.

00:26:23: Tak, ale to są nowe rekonstrukcje,

00:26:25: które

00:26:25: szanują ziarno taśmę.

00:26:27: Tu może nie wiem na ile państwo są wyczuleni na to, ale faktycznie był taki moment te kilkanaście lat temu i moim zdaniem jest ważne bo w środku filmu który jest tak bardzo wizualno dźwiękowy i tak bardzo nas zanurza pojedyncze obrazy.

00:26:40: tutaj mamy czas żeby smakować te kadry no to te kilkenaści lat temu mi to bardzo przeszkadza.

00:26:47: nadużywanie cyfrowych narzędzi, żeby wygładzać twarze które tracą zmarszczki w ogóle.

00:26:54: Szczegóły niestety tutaj trochę tego jest.

00:26:57: więc faktycznie dzisiaj zeskanować oryginalną taśmę zachowując ile się da z pewnej chropowatości to ja myślę że było jeszcze lepsze doświadczenie.

00:27:07: no bo jednak ten film Też mam wrażenie, może być się odkryty w związku z taką minimalistyczną modą na analogowość.

00:27:17: Właśnie to jest wszystko absolutnie analogowe, tu nie ma żadnych efektów i to jest taki film.

00:27:24: Wręcz bardzo proszący się o to żeby go oglądać z taśmy.

00:27:28: Więc to tak, to myślę że zdecydowanie.

00:27:31: to tu się cofnimy już teraz od tych właśnie rozważeń naszych minimalistycznych, a wróćmy do samego Mateusza, do tej postaci.

00:27:38: O czym ten film tak naprawdę opowiada?

00:27:41: Kim jest ta postać i jak ją oczytywać tą przypowieść?

00:27:46: Państwa stronę teraz zerkam mimo że nic nie widzę, bo jesteśmy zaipotostrymi jupiterami.

00:27:51: więc czy ktoś chciałby się podzielić wrażeniem?

00:27:53: może to... Super!

00:27:55: Dziękuję.

00:27:56: Może pierwszy seans państwa, może któryś, jak to się oglądało jak ten Mateusz, jak z nim możemy porozmawiać po tych wszystkich latach?

00:28:06: czy ktoś chciałby się podzielić.

00:28:11: Jest sobota jedenastarano.

00:28:13: może być ciężko się przemóc ale myślę że to jest do dzisiaj poruszający film więc dajmy sobie tą chwilę i może ktoś się odważy a potem to już pójdzie.

00:28:25: Ja tylko dodam że tak jak cytowałeś Eberharda, że to nie jest film o którym się też łatwo rozmawia prawda?

00:28:32: Że jednak właśnie filmy bez... takiej wyraźnej fabuły, wyrażnych konfliktów traumatycznych.

00:28:38: One bardzo na nas działają emocjonalnie, mam wrażenie i że to jest film który jest za nas przeżyciem ale właśnie trudno o nim porozmawiać.

00:28:47: To żeby mnie też ciekawi właśnie tak jak Michał pytał Mateusze jak Państwo odbierają te właśnie wątki damsko-męskie w tym filmie.

00:28:56: to mi się wydaje tutaj bardzo takie intrygujące Te wizje kobiet, młodych kobiet jego przywiązanie do siostry.

00:29:06: Czy w ogóle to jakoś państwa uderza jako coś tutaj istotnego w tym filmie?

00:29:09: Czy to jest powieść o człowieku?

00:29:14: czy to jest film o mężczyźnie w jakimś sensie?

00:29:20: No to jak?

00:29:21: skoro mam mikrofon to z tego skorzystam.

00:29:24: może kogoś odbarzę.

00:29:26: dzięki temu Ja chciałam powiedzieć że widziałam film pierwszy raz.

00:29:29: Myślę, że super, że udało mi się go pierwszy raz zobaczyć na dużym ekranie i absolutnie mnie zachwycił.

00:29:37: Jeśli chodzi o zdjęcia, jeśli chodzi o ten dźwięk też, o który mówiliście ale to pytanie... To jest w sumie ciekawe wyjście do dyskusji bo ta relacja Myślę, że nie tylko mi wydała się bardzo toksyczna.

00:29:52: W dzisiejszym kinie.

00:29:53: gdybyśmy oglądali współcześnie taką relację na ekranie, to byśmy uznali, że jest tam zbyt duża połączenie między tym rodzeństwem.

00:30:02: Jest to relacja toksiczna i wpływająca gdzieś tam na tą siostrę.

00:30:07: Nie pozytywnie w takim sensie, że ona była jakoś sztucznie przez niego przywiązana.

00:30:13: Także mnie to uderzyło i Mateusz mnie irytował.

00:30:18: No to już bardzo dziękuję, mamy pierwszy głos.

00:30:21: Może ktoś się przyłączy na nie albo na tak?

00:30:23: Proszę bardzo!

00:30:27: Dzień dobry.

00:30:27: Ten film pamiętam, że zastawiłem sobie w zeszłym roku z Siekier Zadą i obydwa filmy były dla mnie takie kontemplacyjne oraz relaksacyjne bo obserwowanie tej natury tego spokojnego życia jest naprawdę relakscyjne.

00:30:41: Aczkolwiek w dzisiejszym sensie dostrzegłem, że tak jak jako społeczeństwo teraz trochę dążymy do tego powrotu do natury.

00:30:49: Tak moim zdanie bardzo ciężko jest się utożsamić z Mateuszem w tym filmie Gdyż jest on totalnie obcy nam względem tego jakie ma emocje Jak postrzega świat I ta dziedzinność Ta taka niewinność którą one patuje Jest tak naprawdę taka Nie Nieuchwycona, że nie jesteśmy w stanie się w jego wcielić.

00:31:15: I pomimo tego, że postrzegam jako... Ja przynajmniej postrzegałem go jako taką postać dobrą jak takiego dobrego dzikusa, którego kiedyś tam w literaturze chwalono.

00:31:24: tak tutaj jest on bardzo dległy i ta właśnie samotność jego w tym świecie tym bardziej jest właśnie taka dramatyczna.

00:31:33: No to jest ciekawa kwestia właśnie Czy ten film nas zaprasza do jakiegoś utożsamienia, identyfikacji?

00:31:40: Czy właśnie... Właśnie nas zaproszę do obserwowania pewnej inności.

00:31:46: Tak czy właśnie nie mówię że jakiego-ś okazu tak jak Mateusz się przygląda ptakom ale że tutaj ta inność jest jakąś taką stawką trochę właśnie, że właśnie on nie będzie naszym bohaterem naszych czasów powiedzmy ale w jakimś sensie myślę, że jednak empatyzować z nim w pewnym sensie można.

00:32:11: No właśnie to jest bardzo ciekawe.

00:32:12: Myślę, że tutaj ciekawy już mam przywołał tego dzikusa szlachetnego w recenzjach.

00:32:17: wtedy nawet latach sześćdziesiątych.

00:32:18: Wielu recencentów się powoływało na Yanarku Jakubaruso i jego filozofię powrotu do natury.

00:32:25: co też jest ciekawy, że ten film powstaje w latach szesdziesiontych kiedy Czy to hipisi czy różne ruchy takie powstawały, żeby właśnie wrócić do natury?

00:32:34: Żeby odrzucić cywilizację taką wielkomiejską powiedziałbym.

00:32:38: Także tutaj nawet nie dokończę tego zdania, bo myślę że po prostu ten film może trochę wyrastać ze swojego czasu.

00:32:44: Francois Trifot, jeden z rywaczy Festiwalów Cann wtedy nakręcił swój film Dzikie Dziecko dokładnie w tym samym czasie o takim chłopcu, trochę jak Kaspar Hauser, prawda, który reprezentował naturę... Pomijając fakt, że gdzieś tam na całym filmem się nosi duch przy powieści.

00:33:01: Czyli gdzieś tam trudno w ogóle go odnieść do realnego życia prawda?

00:33:05: Jest to jakaś taka kraina... Właśnie mówimy, Polsko z Kandynawska na Młynie jest napisane młyn.

00:33:11: Bohater się nazywa Matis.

00:33:12: Jesteśmy w jakiejś krajiny troszeczkę zawieszonej nad ziemią.

00:33:16: to nawet nie są te taplary, ta wieś już bardziej konkretną a w której następuje elektryfikacja w Konopielce.

00:33:22: tam ja mam bardzo konkretne miejsce.

00:33:24: tutaj jesteśmy troszeczne zawieszeni.

00:33:27: myślę że ten bohater jest jakąś rozmową tak naprawdę Leszczyńskiego z nami próbą pokazania kogoś kto inaczej odczuwa po prostu.

00:33:37: To słowo inny jest kluczowe, że on odczuwaj inaczej.

00:33:41: i co z tym zrobić?

00:33:42: Tak jest to jakiś rodzaj być może najwności, może tak to my chcemy nazwać a może jest to po prostu rodzaj jakiejś radykalnej inności która nie potrafi się przykleić do świata.

00:33:51: On chciałby porozmawiać z tym ptakiem ale nie może.

00:33:54: On mówi ja jestem ty, przepraszam ja jestem ja Ty jesteś ty.

00:33:58: Przyroda wydaje mu się przyjazna ale okazuje się, że człowiek jest niesłychanie okrutny wobec tej przyrody.

00:34:05: Ptak zostaje zabity.

00:34:06: Ale potem okazuje je się, żeby przyroda sama dla siebie jest okrutna, prawda?

00:34:09: Burza niszczy drzewo.

00:34:11: Mamy spalone drzewa więc już nawet nie trzeba tej ingerencji człowieka.

00:34:14: Przyroda samą ze sobą walczy i on wydaje mi się w tym ciągłym konflikcie ze sobią chciałby się z tą przyrodą stopić, chciałby być jej częścią, ale czuję jednocześnie, że jest poza no.

00:34:25: wydaje im się postacią tragiczną, że on po prostu nie może bytować w świecie bo nie pasuje do niego I z tego co rozumiem, ja nie czytałem książki Wysasa.

00:34:34: Ale z tych materiałów wyczytuję że w książce to samobójstwo końcowe.

00:34:40: tam są chyba dwie próby w ogóle samobujcze.

00:34:43: jest wciąż takie trochę przypadkowe, że on zjada grzyby trujący ale nie wie na ile one są trujące.

00:34:48: okazuje się, że faktycznie są śmiertelne.

00:34:52: tutaj opieram się na tekstach Nie na samej książce.

00:34:56: Tymczasem w filmie jest to absolutnie świadoma decyzja człowieka, który postanawia nie istnieć w tym świecie.

00:35:01: I to jest ciekawe.

00:35:02: tak samo się kończy przecież Jekirezada.

00:35:04: Tak samo się kończy Jekerezada ten bohater z tachury, który odmawia dalszego uczestnictwa więc... Nie wiem czy to jest obrona Mateusza z mojej strony ale na pewno jest to obronna przedstawienia postaci która czuje inaczej i z którą my nie musimy empatyzować żeby uszanować jego inność.

00:35:22: No może tak ja to przynajmniej tak czy tam?

00:35:24: Może ktoś z Państwom ma jakąś swój take.

00:35:29: To co moi przedmówcy i wy też mówiliście takie półistnienie, takie gdzieś zawieszenie jeszcze sam tytuł żywot to nie jest życie tylko to jest żywod żywód bardziej mi się kojarzy z żywą tym jakiś świętych jakichś takich dostajniejszych osób.

00:35:48: Nie wiem, czy w ogóle Mateusz dla mnie kiedykolwiek istniał w rzeczywistości.

00:35:52: To jego takie pływanie przez to jezioro kojarzy mi się z mitologicznym charonem, który przewozi tę duszę i tak samo jak przywiózuł Jana.

00:36:01: Jan wychodzi z lasu, on go przywozi i ja nie wiem czy ta wieś ten dom faktycznie gdzieś on istnieje w rzeczywwistości, czy możemy postawić punkt na mapie i faktycznie odnieść się do jakiegoś konkretnego miejsca?

00:36:15: I to co jeszcze powiedziałaś o... tej naturze, która ze sobą walczy.

00:36:20: Ptak został zastrzelony ale ptak został oddany na turze.

00:36:24: Został pochowany pod kamieniem.

00:36:26: jakoś zaznaczone zostało to miejsce a drzewo które się spaliło.

00:36:30: potem jeżeli dobrze pamiętam to pojawiły się na miejscu jednego drzewa.

00:36:37: trzy czyli już kolejna jakby...

00:36:40: Mateusz sadzi drzewę prawda?

00:36:41: Tak

00:36:42: tak!

00:36:43: Ale do jego sadzenia drzew.

00:36:45: on takie jest jakby to powiedzieć, on zasadził kilka drzew i przestał.

00:36:55: To była praca, którą on zrozumiał, którą chciał wykonywać ale potem położył się w tym lesie i mówił po co wam las?

00:37:04: Tak tak tak to jest Sebastian.

00:37:07: nie no chciałem tylko dodać że właśnie mi też tutaj się Też ta kwestia, właśnie na ile to jest abstrakcyjne.

00:37:15: Na ile to są umowne.

00:37:18: pewien sen, no przypowieść ale też właśnie ten aspekt psychologiczny, psychiczny taki że my wchodzimy do jego głowy w jakimś sensie która działa trochę inaczej.

00:37:28: Uderzyła mnie ta scena jak on rozmawia z siostrem o snach.

00:37:31: ona mu mówi że sny to tak trzeba na opak interpretować i jego to oburza.

00:37:35: To jest ciekawe że dla niego dosyć oburzające nie do końca wiemy kto czytać Tak?

00:37:40: Że jego zdanie ma napowiedzia coś właśnie nie niewłaściwego i często wskazywali też zresztą krytycy właśnie latach siedemdziesiątych, że... W późnych sześćdziesiontych.

00:37:52: Że tutaj wchodzimy trochę w ten pejzaż wewnętrzny tak?

00:37:57: Że jednak tutaj właśnie ta jakieś takie próba otworzenia tego jak on czuje, jak on działa, jak On rozumie jest tutaj jakoś bardzo ważna.

00:38:08: więc to mi się wydaje dosyć istotne tutaj.

00:38:13: Dla mnie na pewno ciekawe by było porównanie już tak powoli, powoli kończąc ale jeżeli ktoś będzie miał komentarz to absolutnie.

00:38:20: Porównania z tymi pozostałymi bohaterami tej trylogii.

00:38:23: nieoficjalnej oczywiście, bo dodajmy że lepszy był więcej filmów niż te trzy najsłynniejsze Ale myślę o Konopielce i o Siekierę Zadzie.

00:38:31: Krzysztof Majchrzak, gra Kaziuka w Konopielce.

00:38:34: Edward Żantara gra Janka Pradere w Siekierę Zadzie i tak jak te trzy firmy wypływają z różnych też źródeł literackich to jednak ci posiadać bo atorowie stają się bardzo leszczyńscy.

00:38:46: To znaczy czy on bierze właśnie norweskiego pisarza?

00:38:49: Czy bierzę tego redlińskiego czy stahurę do koniec końców lądujemy dokładnie w tym samym miejscu, czy to jest ta sama postać?

00:38:55: tak naprawdę I zawsze to są dwie rzeczy, czyli po pierwsze ogromna wrażliwość tej postaci ktoś powie nadwrażliwości na rzeczywistość i drugie chęć ze spolenia się z naturą bo Mateusz jest takim jakby no on chce być przyjacielem natury.

00:39:11: On chciałby się... położyć w tej trawie i być tak, jak ktoś było trawy.

00:39:16: Trawy też nie pracuje.

00:39:17: Odsyłamy do Franciszka, nie pieczki tylko świętego Franciszca, przyjaźni ze zwierzętami tego że Franciszek rozmawiał ze zwierzętami, że taka przyjeźdź z naturą.

00:39:27: ale okazuje się to jest do końca niemożliwe.

00:39:29: i tak samo jest z kaziukiem który zaczyna konopielkę opowiadając baśnie o tym, że to drzewo to jest tam ktoś kto się zmienił w drzewu ma taką samą mitologię swojej wsi.

00:39:41: I potem okazuje się, że nie.

00:39:42: Że ta natura wcale tak chętnie tego człowieka nie przyjmuje tylko go cały czas odpycha.

00:39:48: i tutaj pierwsza scena też symbioza z tą siostrą wręcz jakaś pępowina między nimi.

00:39:53: Ta wełna takie totalne zespolenie ale nie no jakby... proces dojrzewania jest procesem indywiduacji.

00:40:00: Tego właśnie określenia, że ja to jestem jaty, to jesteście nie jesteśmy zespoleni ze sobą.

00:40:04: I

00:40:04: straty pewnej, prawda?

00:40:05: Ta strata na każdym kroku.

00:40:07: Myślę, że takim kontynuatorem poetyki Leszczyńskiego w jakim sensie też był Wiesław Myśliwski bo jak myślę o kamieniu, o tej powieści to też jest w pewnym sensie przypowieść.

00:40:22: To też jest... Pewien obraz może bardziej konkretny trochę Polski wsi, ale tam też jakby wchodzimy w świat bohatera.

00:40:30: On jest literacko niesamowicie odtworzony.

00:40:33: Ale właśnie tam są te pytania o nasz związek... W ogóle czy z perspektywy osoby mieszkającej na wsi rozdzielenie na przyrodę i nie przyrody ma sens?

00:40:46: Jesteśmy jakoś bardziej z tym związani, więc myślę że Znaczy nie sądzę, żeby Leszczyński był przedstawicielem nie wiem jakiejś twórczości wiejskiej tak zwanej.

00:40:55: Rzadko o nim w ten sposób myślimy bo u niego jest to trochę bardziej abstrakcyjne.

00:40:59: no ale te pytania są i te kwestie właśnie miejsca naszego w świecie natury jakby są fantastycznie podejmowane przez obu tych twórców.

00:41:12: To prawda ja chciałbym zakończyć jeszcze zaraz.

00:41:15: dam państwu szansę natomiast chciałbym przeczytać go ten jeden na kapit listu jaki napisał Terje vs.

00:41:21: autor powieści źródłowej do polskich widzów.

00:41:27: Tak naprawdę tygodnik film opublikował to wtedy, kiedy była premiera żywotu Mateusza i norweski autor został zaproszony na tę premierę, a potem napisał tak.

00:41:36: Żywot Mateusza obejrzałem wraz z żoną w styczniu w Polsce.

00:41:39: Naszym zdaniem to film dobry, zrealizowany ręką pewną, klarownie i uczciwie.

00:41:43: dzieje się na ekranie coś co nazwać można by cudem jak zawsze wielkiej sztuce.

00:41:47: Trudno było mi uwierzyć że silny, wielki postawny Franciszek Pieczka zagra nie do rajde Matissa.

00:41:54: I oto w czasie projekcji dokonuje się coś niezwykłego Dorodny mężczyzna nie istnieje Nie dostrzega się jego cech zewnętrznych Komity.

00:42:01: Franciszek Pieczka dokonął tej metamorfozy, stał się człowiekiem niepozornym.

00:42:06: Nie tylko pieczka!

00:42:07: Wszyscy zagrali swoje role doskonale.

00:42:09: Dzielna Hege, siostra Matisa w filmie Olga, jakże trafna w wykonaniu Anny Milewskiej Adrwal Jörgen w filmzie Jan przeniesiony przez Leszczyńskiego wprost życia i gospodarze z gospodynią tam gdzie Matis pomagał przesadzeniu lasu.

00:42:23: Nieprzepatkowo właśnie jej gospodyni stawia Matis odwieczne pytanie – dlaczego jest tak jak jest?

00:42:28: ale i ona nie umie mu odpowiedzieć.

00:42:31: Pytanie, dlaczego jest tak jak jest?

00:42:32: Jest pytaniem z tyktę filozoficznym.

00:42:35: I to jest to co łączy tych bohaterów resztyńskiego, że oni są włożeni w taki pozornie prosty porządek natury.

00:42:42: Na tu piękna wieś, tu konik jedzie, tutaj wszystko jest harmonia... Ale oni to kwestionują!

00:42:46: Dlaczego?!

00:42:47: Tak?

00:42:48: To jest ich początek końca tak naprawdę.

00:42:51: To, że oni nie mogą stać się częścią tego porządku.

00:42:53: No bo to jest kino jednak podszyte rozpaczą i to jest może wyraźniej w żywocie i wsiekiery zadzie troszkę niż konopielce, ale to jest bardzo przejmująco.

00:43:03: właśnie tak.

00:43:03: już nie mówię o samej kwestii samobójstwa.

00:43:06: Ale też pewna rozpacz pod spodem tego zachwytu zewnętrznym wyglądem świata, zachwitu życiem, zachwytu tym co przynosi każdy dzień jest duży niepokój.

00:43:21: Myślę że dlatego ta sztuka jest także żywa do dzisiaj.

00:43:25: Absolutnie, absolutnie tak.

00:43:27: Mniej jeszcze często to już moje ostatnie zdanie kojarzył się Mateusz z bohaterem Dżarmusza ale z Gozdogiem troszkę.

00:43:34: Oni są trochę tak właśnie oddzieleni od świata.

00:43:37: no nie wiem myślę żeby się dogadali czy ktoś z Państwa chciałby ostatnie dwa słowa kropka nad i żegnając się z tą postacią ale może do niej będziemy wracać.

00:43:46: tutaj mamy głos w pierwszym rzędzie że ja chciałam wrócić trochę do tego, co powiedziałaś Michał na początku.

00:43:50: Bo szczerze mówiąc dla mnie to był pierwszy seans i nie miałam świadomości tej korespondencji z filmem Jakimowskiego Zmróż Oczy a miałam okazję wczoraj obejrzeć ponownie zmrusz oczy dzisiaj po raz pierwszy żywot Mateusza I jeszcze nie potrafię rozwinąć tej myśli ale tak dużo mi tam koresporowało.

00:44:08: Także kto nie miał okazji Wczoraja obejrzyć zmruszu oczy To naprawdę zachęcam żeby sobie w najbliższym czasie obejrzyć nawet ten za duży sweterek Zamachowskiego i za durzy sweterek Mateusza.

00:44:19: pasowały, więc kto wie może to było jakieś nawiązanie.

00:44:25: Dobrze proszę Państwa bardzo dziękuję Ci, Sebastian.

00:44:28: cieszę się że...

00:44:29: Bardzo dziękujemy

00:44:29: organizatorom za to, że mogliśmy ten film obejrzeć wspólnie o nim porozmawiać tutaj w Bydgoszcz czy na festiwalu Przeźroczo.

00:44:37: Dziękuję Państwu za sobotni poranny seans.

00:44:39: do zobaczenia!