00:00:00: Dobry wieczór Państwu, witam Państwa bardzo serdecznie.

00:00:03: Nazywam się Michał Leszczyk z wielką przyjemnością.

00:00:05: Witam Państwo na pokazie filmu Giulietta i Duchy.

00:00:09: to film Federico Felliniiego z roku nineteen dziewięćset sześćdziesiątego piątego i tym bardziej jestem szczęśliwy że oglądamy ten film.

00:00:17: w cyklu którego piękny plakat widnieje za mną.

00:00:21: stowarzyszenie kin studejnych przygotowało cudowny przegląd Federico Fellini Ciała Tutti, który podróżuje po całej Polsce i który w tej sali został zainicjowany w tym tygodniu pamiętnym pokazem filmu Noce Cabiri.

00:00:39: Namawiamy oczywiście do oglądania tych wszystkich filmów, bo one tworzą pewien zestaw i też taką podróż po filmach Feliniego.

00:00:45: I cieszymy się że Państwo dzisiaj wybraliście Giuliettej Duchy.

00:00:48: Film bardzo szczególny z wielu powodów.

00:00:52: Za chwilkę powiem tylko o kilku ale też zachęcam bardzo żeby zostać

00:00:55: po

00:00:56: Seansie, bo jeszcze dopowiem pewne konteksty i oczywiście też odbędzie się dyskusja na którą serdecznie zapraszamy.

00:01:04: Proszę Państwa rok, w jakim punkcie?

00:01:08: Spatykamy.

00:01:09: Federico po jego gigantycznych sukcesach, po dekadzie lat pięćdziesiątych kiedy wciąż jeszcze flirtując z neorealizmem ale już mocno go także przekraczając otrzymywał kolejne niesłychanie wysokie laury między innymi Oskarza film La Strada, Oskarz za film Noce Cabiri.

00:01:30: Ale także spotykamy go już po ogromnych sukzesach filmów w których Felini pokazał trochę nową twarz zrywając realistyczną czy neorealistyczą estetyką.

00:01:41: zaprezentował już światu słodkie życie dla Dolce Vita w tiesiąt dziewięćdziesiątym roku złota palma, w kan i oczywiście gigantyczny sukces artystyczny i komercyjny.

00:01:52: i modowy o czym dzisiaj mniej mówimy, filmu osiem i pół.

00:01:56: Filmu który stanowił takie autotematyczne lustro w którym Fellini już właściwie całkowicie zerwał z jakimkolwiek realizmem a zanurzył się w pełni to co go w tamtym czasie niesłychanie fascynowało mianowicie w oniryzm badanie snów i w psychoanalizę spod znaku Karla Gustawa Junga.

00:02:19: Z filmu na film w latach sześćdziesiątych chwili.

00:02:21: nie coraz bardziej będzie się odrywał od realizmu, coraz bardziej też będzie przekraczał granice obyczajowe co osiągnia po geum już latach setemdziesiontych w filmie Kasanowa i będzie zgłębiał swoje wnętrze ale tak naprawdę będzie zgłębiało jakąś zbiorową podświadomość w serii onirycznych mocnych hipnotycznych obrazów niezmiennie rozgrywanych oczywiście w rytm muzyki Ninoroty.

00:02:46: I dlaczego Giulietta jest takim wyjątkowym filmem?

00:02:48: Dlatego, że to jest pierwszy film zrealizowany przez Fellinię go z Giulietto Maziną i jego żoną Muzeum po tym przełomie.

00:02:57: Po tym przełamie wewnętrznym, po tym przyłomie artystycznym.

00:03:00: Giulieta Mazina oczywiście występowała wspaniale w takich filmach jak La Strada i Noce Cabiri.

00:03:06: wystąpiła nawet w pierwszym filmie współdzielonym z Latwadą czyli w filmie Światła Wariété.

00:03:12: ale tutaj Mazina pojawia się po raz pierwszy, po tym przełomie pewnym estetycznym może nawet moralnym, może życiowym u Feliniego kiedy on zaczyna zgłębiać podświadomość i zaczyna coraz bardziej tą rozbuchaną wyobraźnię na ekran wypuszczać.

00:03:25: I oto pośrodku tego kosmosu znowu znajduje się Julietta.

00:03:28: I Julietta która po raz pierwszy zagra u Felinego właściwie taką kobietę jaką sama była poniekąd to znaczy mieszczkę.

00:03:37: ona sama mówiła o sobie burżujka Ktoś, kto pochodzi raczej z dobrej klasy społecznej i z wyższej klasy, ale do tej pory ufeli niego zawsze grała w postaci zdolów społecznych.

00:03:48: cyrkówkę w lastradzie, prostytutkę w nocy kabilii.

00:03:52: Tutaj po raz pierwszy zobaczymy ją w otoczeniu zamożnego rzymskiego domostwa, w luksusie właściwie w takim świecie, którą ona bardzo dobrze znała.

00:04:01: i tutaj kończę bo nie chcę więcej streszczać.

00:04:04: być może będą jakieś duchy a być może duchę będą tylko w środku w postaci.

00:04:09: Państwo to zobaczycie.

00:04:10: natomiast jeszcze dwa przełomy.

00:04:11: jest to pierwszy pełnometrażowy kolorowy film Feliniego także pierwszy jego tak rozbudowany eksperyment z kolorem.

00:04:17: Wcześniej zrealizował tylko średniometrażowy film Tobid Amit w kolorze, ale to jest jego pierwszy pełny metraż.

00:04:24: I jeszcze jeden ważny przełom.

00:04:26: może brzmieć humorystycznie, ale myślę że w połowie lat sześćdziesiątych nie był wcale humorystyczny i był traktowany poważnie.

00:04:32: Otóż w czwartym roku Felinii po raz pierwszy i chyba jedyny zażył LSD w poszukiwaniu tych wewnętrznych stanów świadomości, które w tamtej dekadzie były bardzo... cenione.

00:04:45: On pod okiem swojego psychoanalityka Jungowskiego wziął LSD i potem tą podróż wiele, wiele lat później dopiero opisał szczerze jak bardzo to było dla niego intensywne doświadczenie.

00:04:56: a zatem zobaczycie Państwo po raz pierwszy Feliniego który być może także inscenizuje powiem tak kolokwialnie swój trip.

00:05:03: Więc za chwilkę film, który jest takim tripem, jest taką oniryczną podróżą, film w którym bardzo szybko zorientujecie się Państwu jesteśmy w śnie, jesteśmy świecie wyobrażonym, w świecie fantazji no i zobaczymy jak ten film po latach się odbiera.

00:05:19: to rok sześćdziesiąty piąty a zatem film ma już ponad sześciudziesiąt lat ale Wydaje mi się, że może być nawet dzisiaj bardziej aktualny niż w momencie premiery.

00:05:30: Także tyle tytułem wstępu przed państwem Giuliettej Duchy i bardzo zachęcam żeby zostać po, bo jeszcze parę ciekawych faktów przygotowałem a też będę ciekawy w dyskusji z państwami.

00:05:38: oczywiście zapraszamy na cały wspaniały cykl Federico Fellini Ciao a tutti!

00:05:45: Dobrego sensu.

00:05:50: Dobrze, proszę Państwa.

00:05:51: bardzo się cieszę, że Państwo zostaliście jeszcze chwilkę, godzina już powolutku robi się późno.

00:05:57: Ale myślę, że ten film może nam posłużyć jako taki klucz do może nawet trzeciej rozmowy o felinim.

00:06:09: Jeszcze kilka informacji dopowiem, kilka kontekstów tutaj dołoży, ale oczywiście będę bardzo ciekaw Państwa... Państwa wrażeń.

00:06:20: To o czym nie powiedziałem przed filmem, to jest to że był film który przełamał coś jeszcze.

00:06:29: Mówiłem o tym filmie jako filmie granicznym ale nie powiedziałam o najmniej przyjemnym aspekcie tego przełomu.

00:06:38: Janowicie to był film, który przełamał dobrą pasę feliniego u krytyków filmowych.

00:06:45: To nie był film dobrze przyjęty w momencie swojej premiery, warto sobie uświadomić jak gigantyczny sukces towarzyszył feliniemu do tej pory.

00:06:58: Tutaj zastajemy go w momencie kiedy następuje jakieś przesilenie tak jak wspomniałem filozoficzne osobiste duchowe artystyczne.

00:07:09: ale także to jest ten film z którym nagle Felini wydaje się rozmijać z chórem, który do tej pory go niesłychanie chwalił.

00:07:22: Przypomnę raz jeszcze ten chorowot tytułów Oskary III już wtedy na koncie właśnie za La Stradae, za Noce Cabiri, za Osiem i Pół Złota Palma którą na dodatek wygrał ze swoim kolegą i rywalem Antonianim w r. Can, filmy ogromnie popularne.

00:07:46: także to także rzadko się zdarza żeby filmy tak osobiste tak artystycznie wyrafinowane odnosiły popularny sukces z publicznością.

00:07:55: Tymczasem to był przypadek tych filmów, które wymieniłem bo La Strada i Noce Cabiri były ogromnymi przebojami kasowymi gdzie tylko trafiały spotykały się z ogromną z ogromną atencją publiczności szerokiej.

00:08:09: To samo dotyczyło o dziwo takich filmów jak Słodkie Życie, Trzygodzinny EpoZ czy Osiem i Pół, który był właściwie filmem niemal awangardowym w swojej formie wtedy kiedy powstawał.

00:08:20: mimo to spotkał się z gorącym przyjęciem nie tylko krytyki, nie tylko gremiów ale także publiczność.

00:08:26: a zatem mówimy o naprawdę niezwykłym sukcesie twórcy europejskiego Twórcy, który wtedy w tamtym momencie historykina musiał się wydawać na całej globalnej scenie twórcą najbardziej intymnym.

00:08:39: Najbardziej osobistym takim, który najbardziej bez żadnych filtrów sięga do własnej podświadomości i także intymnych emocji.

00:08:50: tymczasem ten film, który obejrzeliśmy przed chwilą Na papierze mógł się wydawać jak przepis na sukces, oto Felini ponownie spotyka się na planie ze swoją żoną skrą.

00:09:00: Już nakręcił dwa arcydzieła.

00:09:03: Tymczasem coś się wydarzyło.

00:09:05: Coś nie wyszło, coś sprawiło że ten film spotkał się z takim właśnie chłodnym przyjęciem i już teraz rozszerzam to nie tylko chłodym przyjęcia krytyki ale także wyraźnym chłodem, a przynajmniej jakimś zgrzytem pomiędzy Fellinim i Giulietto.

00:09:27: Dlatego że Giulietta Masina mimo otrzymała za tę rolę do Natella we Włoszech, że film był... tak można powiedzieć, oficjalnie fetowany i ona była za tę rolę fetowana.

00:09:41: Już wtedy była właściwie taką jedną z pierwszych dam Kina Włoskiego wieloletnią także żoną samego reżysera co tutaj nie jest bez znaczenia, zważywszy na treść tego filmu.

00:09:53: Ona sama w kilku momentach jeden z tych momentów został uchwytzony.

00:09:58: on jest obecny w takim dokumencie Felinii.

00:10:00: Jestem wielkim kłamcą.

00:10:02: polemizowała z tym filmem.

00:10:04: To znaczy mówiła wprost, że oczywiście dała tej roli to wszystko co miała ale, że ona się z tym firmiem nie zgadza.

00:10:16: teraz mówię Julietty na ekranie postacie filmowej, czyli kobiety która i tutaj już cytuję Juliette Mazyny aktorka.

00:10:24: Która właściwie na końcu godzi się z tym że jest zdradzana, że jej mąż ma to drugie życie i właściwie godzi sie także z tym ze jedynym wyjściem dla niej jest zamknięcie się w świecie własnych wyobrażeń takiej ekstremalnej jakiejś prywatności odcięcia się od wszystkiego Było dla nich czymś trudnym zaakceptowania.

00:10:47: I jest taki krótki klip właśnie w tym dokumencie, o którym mówię.

00:10:49: kiedy ona z jednej strony otrzymuje tą nagrodę i jest fetowana ale dziennikarz pytają... O jej uczucia wobec tej postaci.

00:10:56: ona mówi, że nie kłóciliśmy się bardzo z Federico o to zakończenie.

00:11:01: Ja do dzisiaj się z tym zakoęczeniem nie zgadzam.

00:11:03: kiedy twój mąż się regularnie zdradza to ostatnie co chcesz zrobić to iść na spokojny spacerek w piniowym lasku.

00:11:11: a w ostatnio ujęciu właśnie Giulietta postać to robi.

00:11:17: I to jest uważam bardzo ciekawe ,że ten film w którym Fellini tak chce wejść w kobiecą subiektywność, chcę wejść być może także pod wpływem tak jak już powiedziałem tej Jungowskiej psychoanalizy która tak bardzo dużo poświęca elementom kobiecymu mężczyzn, męskim u kobiet animus, anima i tak dalej że on w tym filmie który chce wejść tak głęboko w tą kobiecą świadomość.

00:11:40: Być może się tak naprawdę z nią rozmija a przynajmniej rozminął się jakoś ze świadomością i poczuciem samej Juliette Maziny.

00:11:48: Kiedy ja patrzę na to ostatnie ujęcie filmu, kiedy właśnie Julietta kroczy tym pięknym piniowym laskiem jednocześnie trudno mi nie myśleć o ostatnim ujęciu Nocy Cabiri.

00:11:58: Bo przecież w filmografii Feliniego, Juliette Ostatnio widzieliśmy także na tej sali kto był także kroczącą lasem.

00:12:08: To ostatnie umięcie Nocy cabiri i ostatnia słynna przesłynna scena wspaniały finał tamtego arcydzieła Kabiria, Giulietta, która doznała straszliwego upokorzenia i kroczy takim laskiem pośrodku nocy i spotyka korowód młodych ludzi.

00:12:25: Być może to jest korowod aniołów stróżów i uśmiecha się do kamery.

00:12:29: I tutaj też ostatnie ujęcie to jest Giulieta krocząca w tym lasku... także otoczona duchami, w pewnym sensie ona słyszy te głosy i jakoś akceptuje ich obecność.

00:12:40: Wpuszcza je zostanie chyba z nimi.

00:12:44: a zatem też ciekawy rym pomiędzy tymi dwoma filmami.

00:12:48: Trzeci punkt to jest to o czym wspomniałem na początku i to wbrew pozorom jest bardzo ważne mianowicie ten powiedzmy klasowy element.

00:12:56: ponieważ jest to ważne nie dlatego, że teraz jest to modny temat tylko i Julietta Mazina i Fellini o tym bardzo mocno mówili kiedy ten film wchodził na ekrany.

00:13:06: Właśnie, że Julieta Mazina tak naprawdę po raz pierwszy u Fellini'ego gra taką kobietę jaką w pewnym sensie sama była.

00:13:15: chodzi mi właśnie status społeczny.

00:13:21: bardzo dobrej włoskiej rodziny, ukończyła studia.

00:13:26: Co też na początku XX wieku we Włoszech nie było takie oczywiste dla kobiet i jej rodzina dopilnowała tego żeby ona najpierw skończył studia potem została aktorką była świetnie wykształcona właściwie całe swoje życie przeżyła w takim dużym komforcie.

00:13:44: I sama mówiła i wielu przyjaciół Feliniego i Julietty mówiło o tym że on był jakby gorzej sytuowany na początku tego małżeństwa, znaczy on był jakby niżej w tej hierarchii społecznej mimo że też on nie pochodził tak do końca z ludu ale teraz nie będę już tego szczegółowo opowiadał.

00:14:03: Ale jednak wyraźnie to było jakby niższy szczebel tej drabiny.

00:14:07: i tam nawet ta rodzina Mazine nie była zadowolona na początku z tego związku bo dla Giulietta to było takie schodzenie w dół.

00:14:15: ślad tego zresztą jest w tym w tym filmie i bardzo wielu kolegów feliniego podkreślało, że ile kreć odwiedzali ich właśnie w ich domu to czuli wyraźnie, że Felini jest tym jakby gorzej wychowanym takim często obsztorcowywanym też przez Juliette Mazine mężem bardziej vulgarnym.

00:14:38: Też takim który po prostu co chwilę musiał być jakoś przywołowane do porządku przed nią.

00:14:42: I ona była od tym względem taka bardziej wierna zasadą Savuar-Wiwru i tak było cały czas napięcie pomiędzy nimi pod tym, pod tym względem.

00:14:52: I wydaje mi się że część tych napięć także jest portretowana w tym filmie.

00:14:55: no bo koniec końców przecież to portret małżeństwa.

00:14:59: Jest to też film w którym Felini z jednej strony próbuje właśnie wejść w subiektywność własnej żony ale z drugiej strony przecież przyznaje się na naszych oczach do licznych grzechów, do właśnie tych zdrad, tych niewierności tego, tego że właściwie pogwałcił to co było największą świętością w jej oczach.

00:15:18: Ona tutaj mówi o tym wprost, to jest tytac filmu.

00:15:21: Kiedy wychodziłam za niego byłam pewna że już na zawsze ja będę tylko dla niego a on będzie tylko dla mnie.

00:15:26: To są słowa także Julietty Maziny które w bardziej czy mniej zawołalowany sposób ona często zawierała w wiadach zawsze tak bardzo delikatnie dotykając tych kwestii, ale z drugiej strony sugerując że no było bardzo wiele zachowań Federico których ona nie akceptowała.

00:15:44: No i ten film oczywiście także o tym opowiada.

00:15:47: a za tym to nie jest tylko to że na końcu mamy scenę w której grupa rzymskich burżujów się zaczyna bawić w psychodramę.

00:15:55: To jest film w którym Sam Felinii i Julietta Mazina są zaangażowani w taką właśnie małżeńską psychodrama na ekranie.

00:16:04: W tamtym czasie chyba tylko Ingmar Bergmann robił coś podobnego, tylko że nie robił tego w takim stylu jak tutaj to znaczy nie robił tego właśnie w cyrkowo-narkotycznym tripie jak to nazwałem na początku.

00:16:18: ale jednak jak się na to tak spojrzy to wydaje mi się ten film też niesie bardzo dużo na jakąś bólu który musiał być w tej relacji.

00:16:25: i teraz ostatnie co powiem przed dyskusją to trochę o początkach tej relacji bo one też są bardzo ważne.

00:16:33: Oni orzenili się, wyszli za siebie kiedy byli młodymi ludźmi.

00:16:38: tak naprawdę i bardzo ważnym faktem jest utrata dziecka.

00:16:42: W Tysiąc Cieńcu Czterdziećstym piątym roku Julietta Mazina rodzi synka, który umiera po dziesięciu dniach.

00:16:49: oni potem już nigdy nie mieli dzieci.

00:16:51: i znowu.

00:16:51: Fakt to nie jest tylko biograficzny jakiś przypis, tylko to jest coś o czym oni sami mówili, że było takim źródłem jakiejś traumy i goryczy w tej relacji ale później także było tak jakby przepracowane przez nich.

00:17:05: Julietta Mazina pod koniec już życia mówiła o tym... To też jest cytat tego filmu w Elinii.

00:17:11: jestem wielkim chłamcą.

00:17:12: Mówił o tym, że oczywiście tu się wiązało z wieloma gorzkimi uczuciami Pod koniec życia.

00:17:19: ona patrzyła na to w ten sposób, że to, że zostali razem do końca i że byli razem właściwie każdego dnia swojego życia było też jakimś świadectwem tej faktycznej miłości pomiędzy nimi.

00:17:31: Ona mówi, że dla wielu par dziecko jest właśnie tym co jakoś trzyma ludzi razem nawet wtedy kiedy już nie chcą być razem.

00:17:39: a ona mówi, ze fakt, że tutaj tego czynnika między nimi nie było ale mimo to byli ze sobą świadczyło o tym ,że po prostu chcieli być razem.

00:17:48: oni razem chcieli być.

00:17:49: Ich pierwsze współpracy były radiowe, to też pamiętajmy że właściwie Giulietta Mazina wciela się na początku kiedy się poznają.

00:17:57: W taką postać kiedy jeszcze Fellini jest trochę komiksiarzem, trochę karykoturzystą, trochę człowiekiem radia, w taką postać troszkę komiksową właśnie rzymianki którą wtedy także Fellini tworzy dla włoskiego radia.

00:18:18: i też żeby ostatnią rzecz powiedzieć pamiętajmy, że Giulietta naprawdę świadkowała wszystkim stadium tej kariery.

00:18:26: To jest kariera która była niesłychanie długa i złożona.

00:18:32: na początku felini właśnie dziennikarz rysownik człowiek karykatury radia później scenarzysta, pierwsze sukcesy u Rosaliniego.

00:18:44: Pierwszej jego dwie nominacje oskarowe to jako współcenarzysty filmów Rosalinego, rzym miasto otwarte Paisa dwa klasyki włoskiego neuralizmu.

00:18:52: rok czterdziesty piąty czterdzieści szósty dwadzieścia lat przed Juliettą i Duchami.

00:18:57: Julietta Masina także była aktorką która grała innych u innych reżyserów między innymi u Robertu Rosalinii w filmie Europa pięćdziesiąt jeden.

00:19:05: więc to była Do tego zmierzam, długa relacja trudna piękna wyboista.

00:19:13: Ja po raz pierwszy zobaczyłem Juliette Mazine tak naprawdę nie w filmie Feliniego tylko jako młody fan oskarów.

00:19:19: kiedy oglądałem Oscary twojej dwie tysiąc dziewięćdziesiąt dwa i tam był przyznawany Oscar honorowy dla Federico felinię go odbierał.

00:19:27: już było wtedy dosyć cędziwy.

00:19:29: no właściwie na rok przed śmiercią I Julietta Mazina była na tej sali oskarowej i płakała.

00:19:38: On ze sceny powiedział te słynne słowa, nie płać Julietto.

00:19:41: I chyba pierwszy raz kiedy ją zobaczyłem ja dopiero później zobaczyłem noce kabilii.

00:19:46: natomiast w tym miejscu spojrzeniu na niego była tak ogromna czułość i miłość że jest to coś do dzisiaj co ze mną zostało.

00:19:54: Proszę Państwa jestem bardzo ciekaw Państwo wrażeń ale najpierw ja sam chciałem przywołać ducha Ducha żyjącej osoby, na szczęście.

00:20:01: Ale chcę przeczytać jedną a kapit z recenzji tego filmu.

00:20:05: Juliettej Duchy jaką napisał wybitny polski krytyk wspaniały tak jak mówię wciąż będący z nami.

00:20:12: Myślę o Rafale Marszałku i od razu tutaj zrobię małą reklamę książki sprzed pół wieku.

00:20:18: Powtórka z życia tak nazywa się... kolekcja recenzji, które pisał chyba dla twórczości głównie Rafał Marszałek w latach sześćdziesiątych.

00:20:28: Na Allegro ostatnio sprawdziałem ceny około pięciu złotych.

00:20:31: bardzo polecam bo jest to genialna koleksja naprawdę uważam taka godna najwybitniejszych kolekcji.

00:20:37: nie wiem Andrzej Bazena czy Pauline Cale.

00:20:39: i tutaj pierwsza recenzja w ogóle jaka jest w tym tomie modlitwa satyr'a?

00:20:43: to jest recenzją taka mieszana ale bardzo ciekawa właśnie czyli tej duchów.

00:20:53: Więc ja sobie pozwolę czytać jedno zdanie z początku i fragment ze środka, i może to nas wprowadzi też w klimat.

00:21:02: Rozdźwięk między naturalnością a systemem norm religijnych i kulturowych demonstracja ukrytych instynktów z powietz kompleksów.

00:21:11: Są w dżuliecie i duchach eksplozją zapowiadaną już przez poprzednie filmy Feliniego.

00:21:16: Cłodkie życie kończyło się pozorniej, wyzwalającą orgią ale prawdziwym ukojeniem dla bohatera było spotkanie z błoną dziewczyną uasobiającą czystość i niewinność.

00:21:26: Symbolicznym skrótem takiego rozdwojenia jest księżowski kapelusz który Marczello zobaczy na głowie seks bomby.

00:21:33: W osiem i pół Guido z bezlitosnym krytycyzmem będzie się przypatrywał groteskowym amorom swojego starzejącego się arządnego życia, przyjaciela.

00:21:42: I teraz kawałek dalej... Tam gdzie widmowo realny świat jest tych akcentów psychologicznych pozbawiony zachodzi pełna tożsamość kreatora i postaci.

00:21:55: Wymienność twórcy z główną bohaterką.

00:21:58: Nie uszukujmy się!

00:22:00: To nie wymyślona przez Freliniego Giulietta to tak naprawdę felini, stara się wyzwolić skrępujących go okowów za pośrednictwem bohatera, który tutaj przez zupełny przypadek akurat jest kobietą.

00:22:14: Niestotny wydaje się stosunek reżysera do samej instytucji małżeństwa, do problemu w prawodawstwo cywilnego.

00:22:20: Mała ważna doprawdy jest jego intencja do pomorzenia włoskim kobietom.

00:22:25: Ten film jest naprawdę interwencją osobistą, interwencą świadcz człowieka, któryma wybijałą i dowcipną wyobraźnię starego satyra a habitus psychiczny, zacnego parafianina dla którego świat mógłby być wspaniałym wodzącym na pokuszenie ogrodem.

00:22:41: A jest świątynią bezczeszczoną przez chcianą niechcianę wolność.

00:22:47: Chcianią niechcianą ponieważ dla feliniego system norm i zakazów jest także w pewnej mierze zbiorem dobrowolnych zobowiązań które pozwalają zachować doraźną równowagę.

00:23:01: to taki kawałek z Rafała Marszałka.

00:23:03: i jeszcze ostatnie zdanie, które zawsze mi się tutaj bardzo podobało.

00:23:07: Równek sześćdziesiąty szusty.

00:23:08: wtedy ten film był w Polsce.

00:23:11: Wydaje się że Fellini Zenit swych możliwości osiągnął największym chyba w dziejach kina utworem.

00:23:16: osiem i pół i tego Zenitu już nie przekroczy.

00:23:20: Po osiem a pół wszystkie następne filmy Fellini'ego wydadzą się poprzednimi.

00:23:26: Proszę Państwa... Jesteśmy pod Julieciej Duchach.

00:23:30: Film, tak jak powiedziałem barwny bardzo pełen postaci i wątków jest taką trochę ferią... Jest też ferią kostiumów.

00:23:42: może dał trochę pomysłów na aletnią gardę robę.

00:23:44: niektóre są naprawdę niezwykłe.

00:23:46: Czy ktoś chciałby się podzielić?

00:23:47: Mamy tylko jeden mikrofon więc ja będę chyba z nim chodził dobrze To ja ten mikrofon tam jednak zaniosę.

00:23:54: No to Szczerze, jak myślę o dźwięciej duchach to też jaka pierwsza rzecz mi przyszła na myśl.

00:24:03: To trochę próba feliniego pokazania swojej relacji z Masinoł.

00:24:11: Finał dla mnie miał przede wszystkim wydźwięk wręcz ironiczny jakby felinii próbował troszkę nie o tyle co usprawiedliwić co zbagatelizować kwestię niektórych problemów związkowych.

00:24:24: ale moim zdaniem Poza tym to jest naprawdę, naprawdę fascynujące film i muszę jeszcze sobie go trochę uporządkować w głowie.

00:24:34: Ale mimo tego że film został bardzo źle przyjęty z początku to bardzo ciekawe jest to jak ten film jest też dosyć często cytowany ponieważ na przykład Graca Wlerowicza jest takim filmem który bardzo sprytny sposób się odwołuje.

00:24:51: co prawda nie ma tam za dużo fantastyki ale tam winnicka która trochę wariacje masiny.

00:24:58: Wczoraj wygląda się, że Winniska też była z Kawalerowiczem i jeszcze takim filmem, który jej jeszcze bardziej cytuje Giulia Teiduchy.

00:25:06: to jest Alicja ale no ale to jest jeden z jego mniej znanych filmów ale jest też naprawdę bardzo ciekawy.

00:25:13: też ja po prostu bardzo lubię Miefarą i uważam, że ten okres po procesu zaleno jest naprawdę bardzo ciekawe mimo tego ,że wiadomo jak wyglądała ich relacja że skrewa naprawdę wiele gorycze.

00:25:29: Super, to bardzo się cieszę, że to przywołałeś Alicję.

00:25:31: Przypomnę, to rok, no, w dziewięćdziesiąty filmu Digole na którym... To ciekawe bo tutaj mamy sytuację i tutaj jednak nie uciekniemy też od tego tła kulturowego, bo no jednak ten do katolickie wychowanie tutaj jest bardzo poddane takiej krytyce przez Freliniego.

00:25:48: To zresztą ten czas kiedy on właśnie bardzo wchodzi w polemikę gorącą z kościołem katolickim.

00:25:55: Co ciekawe, pomiędzy słodkim życiem a Juliettą i duchami odbył się sobór watykański drugi.

00:26:01: To jest też istotne że wtedy bardzo sam Kościół się zmienił i to nie przypadek moim zdaniem, że ta krytyka potem też trochę inaczej wybrzmiewa w tych późniejszych filmach.

00:26:12: bo jednak kręcąc słodkie życie on wciąż jeszcze tak naprawdę polemizuje z tym przecoborowym kościełem.

00:26:18: a potem ten jego wróg trochę zmienia kształt.

00:26:22: I to też jest odbite w tych filmach, z kolei relacja Mii Faroł i Łódiego Alena oczywiście niesłychanie ciernisto i nawet teraz nie będę w te najbardziej kontrowersyjne elementy wchodził.

00:26:34: ale jednak ostatnio wyszyła potężna biografia Alena Piura Patrika Magdiligana i tam jest też dużo zwłaszcza o wczesnych stadiach tej relacji i tego jak on był jednocześnie... Jak mówię o alenie z perspektywy z kole ich żydowskiego twórcy jak on był zafascynowany katolicyzmem mi i farą.

00:26:53: I to też się odbija w filmie Alicja, więc tu tylko a propos tego skojarzenia to ja dodam jeszcze jedno.

00:27:00: mnie zawsze się wydawało że Darren Aronowski w filmzie Mother troszeczkę przynajmniej też się inspirował Juliettą i Duchami bo tam Jennifer Lawrence, jeśli dobrze pamiętam.

00:27:12: Ja też trochę taką postać i film jest troszeczkę wzorowany bo tam z kolei Havir Bardem jest takim toksycznym mężem a ten cały pandemonium który się rozpętuje tym że u niego już naprawdę dosłownie to też mi się tak troszkę kojarzyło.

00:27:27: ale dziękuję Ci za ten głos.

00:27:29: może ktoś jeszcze się odważy czy podzieli proszę.

00:27:33: bardzo dobrze to ja będę dzisiaj tak wyrabiał kroki tutaj jak chciałem tylko powiedzieć coś o tym lasku piniowym, bo ja trochę to inaczej odebrałam.

00:27:46: To znaczy dla mnie to nie jest lasek tylko te drzewa były jednak bardzo duże i wysokie i ten fakt że ona wychodzi.

00:27:53: Ja to inaczo odebrałem właśnie.

00:27:55: Dla mnie to jest nie spacer kobiety która się godzi ze swoim losem.

00:27:59: tylko tu jest taki jakiś początek drogi wnieznane.

00:28:03: To tylko tyle chciałam powiedzieć.

00:28:06: Dobrze, bardzo dziękuję!

00:28:09: To też cenne... O superto Już w takim razie teraz Karol Szafraniec.

00:28:17: Dziękuję, ja się bardzo cieszę z tego zdania, które padło przed chwilą.

00:28:21: Ja w ogóle bardzo i lubię Feliniego i mam też do tego filmu jakiś taki wyjątkowy sentyment bo on mi się zawsze strasznie podobał i nigdy nie potrafiłem zrozumieć dlaczego on jest zawsze uważany... czy był uważany za taką jakąś kopio osiem i pół czy jakimś takim właśnie poprzednim filmem, bo on jednak dla mnie otwiera jakiś taki ten rozdział dalszy Feliniego.

00:28:42: Ten późniejszy właśnie taki Jungowsko barwnokracyjny ale jeszcze dzięki też Mazinię trochę jest dużo w nim takiego bezpośredniego ciepła, który jest w tych wczesnych filmach.

00:28:53: I dlatego mi się zawsze podobałka taka synteza Wczesnego i Późnego Feliniego.

00:28:57: Już nigdy później tego to ładnie tak razem nie gra, chociaż ja te późne filmy też lubię.

00:29:02: Ale przede wszystkim właśnie ja jakby zawsze ten film tak odbierałem... czy w ogóle całą tą twórczość na wielu poziomach trochę ma wrażenie inaczej niż jak czytałem polskich krytyków właśnie PRL-owskich?

00:29:15: Zawsze miałem wrażenie że jakaś część mnie jest na dużym kontrze wobec tego, jak w Polsce pisano o felinie.

00:29:21: Ja też zupełnie... Ale jak się okazuje, jeżeli ta Mazina też to tak interpretowała, bo ja jednak mam wrażenie, że czasami z jednej strony to jest bardzo osobiste kino feliniego ale myślę, że przesadzamy z tym żeby on nie przykrył za bardzo ten prywatny właściwy felininii, przykryл za bardzo tej swojej twórczości.

00:29:37: Bo jednak ona się uwalnia od niego wydaje mi się i ona jest też czymś jednak autonomicznym i ja zawsze też interpretowałem to zakończenie właśnie w taki sposób że my nie wiemy znaczy, że ona właśnie wychodzi.

00:29:48: Ona teraz staje na własnych nogach, ona co jest bardzo ważne uwalnia się od duchów a jednocześnie jak będzie chciała to może je przyjąć z powrotem ale już na jej warunkach I to co się stanie to już jest

00:30:00: sprawa

00:30:01: jej dalszego losu, ale my nie będziemy wiedzieli co się wydarzy.

00:30:05: I jest takie zdanie Feliniego, które bardzo lubię.

00:30:07: On to mówił przy okazji opowiadania o zakończeniu Kabiri, ale ono się odnosi w ogóle do jego zakoinczeń.

00:30:12: Że on mówił że... Od Czapina się nauczył tego, że dobre zakoiczenie filmowe jest.

00:30:17: czy w ogóle dobrej opowieści zakoaniczenia jest wtedy kiedy zostawia widzę z nadzieją?

00:30:21: Ale nie próbuje podjąć decyzji za bohatera ani nie mówi widzowi czy czytelnikowi jak się ta opowieść skończy.

00:30:27: Bo jeśli powie jak się skontze stawi kropkę napis zawsze kłamia.

00:30:30: Natomiast

00:30:31: to, co artysta może dać odbiorcy, to jest właśnie nadzieja.

00:30:35: Jakiś rodzaj tego, że my gdzieś żyjemy w jakimś przeczucie, co się może wydarzyć.

00:30:40: ale wszelkie happy endy są nieprawdziwe i wydaje mi się, że tutaj to wszystko jest właśnie, że jest to, że ona jest w tym takim momencie jakiegoś przełomu i my możemy jako widzowie sobie coś z tego przełumu zabrać dla siebie.

00:30:53: a bohaterka też może i dlatego ja to zawsze tak widziałem.

00:30:56: nigdzie nie ma tutaj

00:30:58: Przeczucia,

00:30:58: że ona wróci do tego męża?

00:31:00: Może.

00:31:00: Wróci może nie... A jeśli już wróci to właśnie na tej zasadzie, że to będzie jej autonomiczna decyzja, to już nie będzie ten przymus zewnętrzny tylko będzie jakaś wewnątrz sterowność i to też jest ciekawe.

00:31:10: no bo to jest gdzieś takie przełamanie jungoskie jakieś takie... Jeśli można zarzucić coś temu filmowi to on trochę zbyt po literkach może idzie według takich jungoskich tych wszystkich etapów takiego zinternalizowania ale z drugiej strony to jest tak barwnie i tak ciekawie pokazane i w tym takim zupełnie Wydaje mi się, on jest tutaj bardzo zakorzeniony estetycznie w latach sześćdziesiątych ta estetyka tego filmu.

00:31:32: Ale jednak Fellini

00:31:32: i

00:31:33: to co mi się strasznie podąży się nie starzeje.

00:31:35: dla mnie przynajmniej, nie wiem jak inni właśnie by to odebrali tak bardzo jak inne kino z tamtego czasu bo one jednocześnie jest tak osobne, znaczy że Fellini ma tak swój sposób konstruowania przestrzeni bawienia się obrazem kolorami relacją między ruchem a ruchiem kamery na przykład.

00:31:51: Jest taki jego i on będzie potem jeszcze się

00:31:54: jakby...

00:31:55: już utwardzał jakby w tym stylu, też już jakby poodając nawet w manierę później.

00:31:59: Ale

00:32:00: to jest coś tak osobnego że nie przypominające niczego innego i to mi strasznie podoba w ogóle, że to jest taki reżyser, który naprawdę ma jakiś taki własny język a zaczynając może trochę inny temat ale bo to jest temat do całej twórczości ale coś co ja bardzo lubiłem i chyba było dla mnie ważne jakbym nastolatkiem jak te filmy oglądałem pierwszy raz i jak wracam po nich po latach bardzo nietypowym reżyserem w całej historii w ogóle kina, który podejmował naprawdę problematyzował heteroseksualną męską seksualność.

00:32:37: Naprawdę się nad nią zastanawiał i że zwyczaj mam wrażenie męska seksualność jest realnie problematizowana i poddawa na jakiejś refleksji

00:32:47: zazwyczaj w

00:32:48: filmach nieheteronormatywnych czy twórców hemerotycznych na przykład.

00:32:53: A Fellini był jakimś wyjątkiem moim zdaniem absolutnym, bo Bergmana niby też to jest, ale jednak bardzo częściej moje zdaję u Bergmana.

00:33:00: Jest tak że te postaci kobiece są jakby jego tą animą, ale to jest o nim cały czas a mam wrażenie, że u niego przez cały czas.

00:33:08: i jest z jednej strony to rozbuchanie życia też seksualne, które go tak bardzo dotyczyło, ale jest ta druga strona, która patrzy na to krytycznie.

00:33:17: I on zresztą sam zawsze o tym mówił, że mówił w wiadach z takim upodobaniem tej celesności.

00:33:23: O tym erotyzmie jak on to uwielbia ale z drugiej strony całe życie powtarzało się na widzie maczyzmu i że to jest coś czego absolutnie nie znosi.

00:33:30: Że w ogóle Kasanova to był film który jest to bohaterom który by nie lubi bo on uosabia wszystko, czego on bardzo nie lubi też w ludziach i w mężczyznach.

00:33:39: W łoskich mężycznych jeszcze.

00:33:41: I to mi się zawsze wydawało bardzo ciekawe, że to jest taki rzucer, który naprawdę się i w osiem i pół, wszędzie im zastanawia się nad tym i naprawdę się zostaje nad tym co heteroseksualne męrzyczyzna jakie ma pokusy?

00:33:53: Z czym sobie będzie radził, z czym sobie być może nie będzie radzieł?

00:33:56: I stąd ja uważam, że danie tego spojrzenia kobiecego, ja uważałem, że jest jakoś szczera Znaczy jest jakimś rodzajem prawdziwego spojrzenia też na siebie z zewnątrz i nawet jeśli w prywatnym ich rzucił potem to niewiele z tego wyszło, ale wydaje mi się że to jest też unikatowe na tamten czas.

00:34:16: I w tym wypadku akurat naprawdę wierzę w to, że to film o niej.

00:34:21: Nie wiem czy koniecznie jest to filmu o Julietcie Mazinie, ale jest to Film o Julietście bohaterce tego filmu?

00:34:31: Jak już jest poruszone temat kasanowy, to bardzo chętnie się włączę.

00:34:34: Bo tu uważam że jeden z najlepszych filmów Felinego a na pewno jeden z najbardziej wyjątkowych bo i wtedy jest Zenit tej właśnie doliny niesamowitości jeśli chodzi o wizualia.

00:34:47: naprawdę ciężko mi... Pomyśleć o jakiejś drugim filmie, który wygląda w taki sposób jak Kasanowa.

00:34:53: Ale jednocześnie mam wrażenie, że Casanova w fasenujący sposób rozprawia się z erotycznością oraz ma jednoczesne wrażenie Felini, dając refleksję na temat życia kasanowy.

00:35:08: Gdzie jednak zakończenie tego filmu?

00:35:10: może daje jakieś minimalną nadzieję?

00:35:12: no ale jest jednak bardzo ponure i on kończy samotny i jedyne co zostało to testne.

00:35:18: I to mam wrażenie że jednocześnie w Kasanowie Felini... Daje taką refleksję pod tytułem, że on sam ma szczęście, że jest w stanie więcej powiedzieć niż kasanowe.

00:35:33: Bo o ile oczywiście krytykuje postać kasanowy to jednocześnie... znajduje wobec niej bardzo dużą ilość empatii pod tytułem.

00:35:44: To jest jednak osoba, która jest bardzo inteligentna, jest wydukowana ale nikt nigdy też nie dał szansę mu się wykazać niczym innym poza faktem że jest macha osobą która bardzo lubił prawie seks.

00:35:58: i też a propos kolorów i wizualiów to ten film to mam wrażenie ma też duże nawiązanie do Alizji wkronieczarów przynajmniej dla mnie.

00:36:09: wszędzie są kwiaty, jest to wyjątkowo kolorowa i surrealistyczna przeprawa.

00:36:18: I też się zastanawiam jakie były inspiracje filmowe feliniego do tego filmu?

00:36:24: Czy może inspirował się trochę z rzak sendemii dlatego że Feria Barf jest dosyć podobna chociaż jeszcze wtedy Baśnii Deminy zrobił.

00:36:33: dopiero później powstanie ojej książka Wośl skórze.

00:36:37: tak Ale ten kontekst filmiego jest naprawdę ciekawy, dlatego że to jest też twórca, który przynajmniej dla mnie.

00:36:46: To nie jest na pewno w mojej opinii najlepszy włoski reżyser.

00:36:52: Jest to na pewno i słynniejszy i najbardziej uznawany ale moim zdaniem momentami nie o tyle co jest męczący, co skupia się bardzo często może nie o ile co co na kwestiach, które mi nie interesują ale po prostu opowiada o nich wsakie sytuacje, które nigdy mnie jakoś nie przyciągnął.

00:37:17: Poza właśnie nocami Kabiri, osiem i pół i kasanową.

00:37:24: to jest kino, z którym się przeważnie rozmijam Ale tutaj to jest coś naprawdę też innego I też ciekawie na to spojrzeć jako na tak naprawdę nowy początek feliniego, a nie na po prostu porażko po osiem i pół.

00:37:42: Bardzo Wam dziękuję.

00:37:43: bardzo wzbogaciły te głosy.

00:37:45: rozmowę ja jeszcze dorzucę.

00:37:49: tak może tu przez chwilę pomyślę bo nie wiadomo z której strony będzie głos że to jest taki czas w kinie kiedy kilku reżyserów właśnie heteroseksualnych reżyszerów dodam kręci takie filmy które próbują właśnie wejść w tą subiektywność kobiecą, z dużym komponentem też erotycznym i robią to bardzo ciekawie.

00:38:16: W prawie w tym samym momencie powstają te filmy.

00:38:18: To jest ten, to jest czerwona pustynia Antonioniego no właśnie i też kolorowy co ważne pierwszy kolorowany.

00:38:29: Myślę jeszcze o piękności dnia Buñuela, który jest prawie troszeczkę późniejszy ale jednak w tym samym czasie powstający i teraz nie będę się już rozwijał z tymi porównaniami.

00:38:39: Ale to jest moim zdaniem bardzo ciekawe trio Antonioni Felinii.

00:38:45: Zresztą oni są bardzo często wymieniali w ogóle jako ci najlepsi mistrzowie kina europejskiego w tamtym czasie.

00:38:51: Bergmana się oczywiście do tego dorzuca.

00:38:53: tak jak powiedział Karol tutaj trochę chyba na innych prawach funkcjonuje poza tym skandynawem, a ci trzej są z kultury sześćdziewnomorskiej i to też widać.

00:39:04: Jeżeli chodzi o wygląd tego filmu, też mi się kojarzył trochę z demim.

00:39:07: właśnie tylko cały czas sobie przypominałem że tak właśnie baśniowe są.

00:39:11: odrobinę później Wydaje mi się, że ten film Juliette i Duchy był także sporym ryzykiem estetycznym.

00:39:17: Bo jednak to jest coś co w Uferinie go naprawdę należy docenić, że on pomimo tych wszystkich sukcesów nie powtarza uchwytu.

00:39:25: tylko na prawdę z każdym kolejnym filmem robił jakiś ogromny czasami krok w niebezpieczną stronę ale jednak krok naprzód przypomnę już... Wkrótce potem zrealizuje swój pierwszy wielki kostiumowo erotyczny film, czyli Satyricon.

00:39:40: To jest sześćdziesiąty dziewiąty rok.

00:39:43: No oczywiście Kasanowa będzie tutaj apogeum tego i ja się zgadzam że to jest wyjątkowy film także.

00:39:49: no w świetle filozofii tego filmu która pokazuje tą obsesję seksualną bohatera jako rodzaj też takiego znoju tak?

00:39:56: Ten dziecko jest po prostu fizycznie wykończony w tym filmie właśnie tym ciągłym uprawianiem miłości czego z kolei od niego świat oczekuje.

00:40:04: I to też jest pokazane, prawda?

00:40:05: Że ta legenda kasanowy... To chyba też Fellini wywiadu z Sejustywa Nacwajga, homoerotikus to się chyba tak nazywało, kasanowa.

00:40:15: No właśnie, to jest tam pokazany.

00:40:19: Dodam jeszcze, że oczywiście to nie jest ostatnie spotkanie, Fellini go z Julietą, ponieważ oni zrobią jeszcze jeden film.

00:40:25: To już będą inne Włochy inne czasy, dwadzieścia jeden lat później.

00:40:31: Ginger i Fred, swoją drogą ciekawe że tu w Giulietcie jest fragment telewizji stańczącą parą taką właśnie trochę w stylu Freda Astera i Ginger Rogers ponieważ taką parę zagra Julietta i Marcinem Astrojanii.

00:40:46: właśnie filmie który powstanie w osiemdziesiątym siódlym roku O ile dobrze pamiętam i będzie taką satyrą na, taką zwulgaryzowaną telewizję tamtego czasu.

00:40:55: Zresztą chyba już wtedy Berlusconi działał w tej telewizi jeżeli dobrze pamiętam.

00:41:00: Natomiast to już będzie taka satyra Feliniego na audio wizualny świat, którego on już nie rozumie i go ten świat po prostu irytuje.

00:41:12: Mnie w tym filmie... W Giulietcie najbardziej porusza to jak dużo uwagi Felini poświęca oczom swojej żony.

00:41:20: Pamiętamy, że te oczy i ta mimika jej w dwóch filmach czyli dla strada i w nocach kabilii były tak pięknie wyeksponowane i on tutaj naprawdę jest na niej skupiony.

00:41:30: moim zdaniem jako aktorcy daje jej bardzo dużo tej przestrzeni.

00:41:35: a co tam się dzieje pomiędzy nimi?

00:41:37: czy właśnie oczach filmowanej żony, gwiazdy, muzy?

00:41:42: to już pewnie każdy coś innego wpisze.

00:41:46: Czy ktoś jeszcze chciałby jakiś finalny wniosek postulat czy skojarzenie filmowe?

00:41:58: Proszę państwa, to jeśli nie, to ja bardzo dziękuję za to spotkanie.

00:42:01: W takim razie z Julietą i Duchami polecam wszystkie filmy w tym cyklu i polecam żeby nie przegapić tego pierwszego bo walkonie są wczesnym filmem Wydają się takim niepozornym, ale to naprawdę jest jeden z najlepszych filmów Felinego i tego zestawu.

00:42:17: Uważam takie wczesne arcydzieło też autobiograficzne także bardzo tych wałkani polecam żeby tutaj w tym zestawie nie zginęli.

00:42:25: Bardzo dziękuję i w takim razie do zobaczenia.

00:42:28: Dziękuję.